نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٢٤٣

جهنّم : الجحيم

خود خواه و متكبر و حريص و بخيلى .

1180 . انّ أكثر ما يدخل النّاس النّار الأجوفان : ألفم و الفرج .

بيش‌ترين چيزهايى كه مردم را به جهنم مىفرستند ، دو چيز است : دهان و عورت .

1181 . اطّلعت فى الجنّة فرأيت أكثر أهلها الفقراء و اطّلعت فى النّار فرأيت أكثر أهلها النّساء .

در بهشت نگريستم ، پس ديدم كه بيش‌تر اهل آن ، تنگ دستانند و در جهنم نگريستم ، پس ديدم كه بيش‌تر اهل آن ، زنانند .

1182 . اذا التقى المسلمان بسيفيهما فقتل أحدهما صاحبه فالقاتل و المقتول فى النّار .

قيل يا رسول اللّه ! هذا القاتل فما بال المقتول قال انّه كان حريصا على قتل صاحبه .

هنگامى كه دو مسلمان ، با شمشير با يكديگر رو به رو شوند و يكى از آن دو ، ديگرى را بكشد ، جاى هر دو نفر در آتش جهنم است . گفتند : اى رسول خدا ! قاتل به جاى خود ، اما مقتول چرا وارد جهنم مىشود ؟ فرمود : زيرا او نيز به كشتن ديگرى راغب بود .

1183 . انّ أناسا من أهل الجنّة يطّلعون الى أناس من أهل النّار فيقولون بم دخلتم النّار فو اللّه ما دخلنا الجنّة الّا بما تعلّمنا منكم . فيقولون انّا كنّا نقول و لا نفعل .

گروهى از بهشتيان به گروهى از جهنميان نگاه مىكنند و مىگويند : چرا به جهنم رفتيد ؟ به خدا ما به كمك آن چه شما به ما آموختيد ، وارد بهشت شديم .

جهنميان مىگويند : ما مىگفتيم ، اما عمل نمىكرديم .