نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٢٢٣

تهمت : التّهمة

اللّه لم يسلّط اللّه عليه أحدا و انّما و كل ابن آدم لمن رجا ابن آدم و لو أنّ ابن آدم لم يرج الّا اللّه لم يكله اللّه الى غيره .

خدا كسى را كه انسان از او مىترسد ، بر وى مسلط مىسازد و اگر انسان جز از خدا نمىترسيد ، خداوند احدى را بر او مسلط نمىكرد . انسان به كسى كه به او اميد دارد ، واگذار مىشود و اگر به كسى جز خدا اميد نمىبست ، خداوند او را به ديگرى وا نمىگذاشت .

تهمت : التّهمة

تهمت : التّهمة

1087 . أولى النّاس بالتّهمة من جالس أهل التّهمة .

كسى كه با متهمان هم نشينى كند ، سزاوارتر از همهء مردم ، به تهمت است .

1088 . خمس ليس لهنّ كفّارة : الشّرك باللّه و قتل النّفس به غير حقّ و بهت المؤمن و الفرار من الزّحف و يمين صابرة يقتطع بها مالا به غير حقّ .

پنج گناه ، كفاره ندارد : شرك به خدا و كشتن انسان به ناحق و تهمت زدن به مؤمن و گريختن از جنگ و قسم نا حقى كه به وسيلهء آن ، مالى را ببرند .

1089 . لا يزال المسروق منه فى تهمة من هو برئ منه حتّى يكون أعظم جرما من السّارق .

دزدزده به اندازه‌اى به بى گناهان تهمت دزدى مىزند كه گناهش از دزد بزرگ‌تر مىشود .

1090 . من ذكر امرأ بما ليس فيه ليعيبه حبسه اللّه فى نار جهنّم حتّى يأتى بنفاذ ما