نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ٢١٩

توبه : التّوبة

توبه از گناه ، آن است كه ديگر به سراغ آن نروى .

1068 . كلّ بنى آدم خطّاء و خير الخطّائين التّوّابين .

همهء انسان‌ها خطا كارند و بهترين خطاكاران ، توبه كنندگانند .

1069 . اللّه أشدّ فرحا بتوبد عبده من أحدكم اذا وجد بعيره قد أضلّه بأرض فلاة .

خدا از توبه كردن بنده‌اش بيش‌تر خرسند مىشود تا يكى از شما از يافتن شترش كه آن را در بيابانى گم كرده باشد .

1070 . اللّه أفرح بتوبة عبده من العقيم الوالد ، و من الضّال الواجد ، و من الظّمآن الوارد .

خدا از توبه كردن بنده‌اش بيش از عقيمى كه فرزند آورد و گم كرده‌اى كه بيابد و تشنه‌اى كه به آب برسد ، خرسند است .

1071 . اللّه أفرح بتوبة التّائب من الظّمآن الوارد ، و من العقيم الوالد ، و من الضّالّ الواجد فمن تاب الى اللّه توبة نصوحا أنسى اللّه حافظيه و جوارحه و بقاع الأرض كلّها خطاياه و ذنوبه .

خدا از توبه كردن انسان توبه كار ، بيش‌تر از تشنه‌اى كه به آب برسد و عقيمى كه فرزند آورد و گم كرده‌اى كه گم شده را بيابد ، خشنود مىشود . پس كسى كه به سوى خدا از روى اخلاص توبه كند ، خدا خطاها و گناهان او را از ياد دو فرشتهء نگاهبان او و نيز اعضاى وى و همهء نقاط زمين مىبرد .

1072 . لكلّ ذنب توبة الّا سوء الخلق .

براى هر گناهى توبه‌اى هست ، مگر بد اخلاقى .