نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ١٩٢
تشييع جنازه : التّشييع
سبز بهشت مىپوشاند و هر مسلمانى كه مسلمان گرسنه‌اى را سير كند ، خداى متعال در روز قيامت ، از ميوه‌هاى بهشت به او مىخوراند و هر مسلمانى كه مسلمان تشنه‌اى را سيراب كند ، خداى متعال در روز قيامت ، از شربت سر به مهر ، به او مىنوشاند .
935 . غفر لإمرأة مومسة مرّت بكلب على رأس ركىّ يلهث كاد يقتله العطش فنزعت خفّها فأوثقته بخمارها فنزعت له من الماء فغفر لها بذلك .
زن بدكارى از آن‌رو آمرزيده شد كه بر سگى گذشت كه در كنار چاه آبى از تشنگى نزديك بود هلاك شود . كفش خود را كند و به سرپوش خويش بست و براى سگ ، آب كشيد . پس براى همين كار آمرزيده شد .
936 . ما من امرء يحيى ارضا فيشرب منها كبد حرّى إلّا كتب اللّه له بها أجرا .
هر كس زمينى را احيا كند و تشنه‌اى از آن ، آب بنوشد ، خداوند در برابر آن ، پاداشى براى او ثبت مىكند .
تشييع جنازه : التّشييع
تشييع جنازه : التّشييع
937 . انّ أوّل ما يجازى به المؤمن بعد موته أن يغفر لجميع من تبع جنازته .
نخستين پاداشى كه پس از مرگ ، به مؤمن مىدهند ، اين است كه همهء كسانى كه جنازهء او را تشييع كرده‌اند ، آمرزيده مىشوند .
938 . ثلاث لا تؤخّر و هنّ الصّلاة اذا أتت و الجنازة اذا حضرت و الايّم اذا وجدت كفؤا .