نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ١٦

آخرت : الآخرة

جميعا فانّ الدنيا بلاغ الى الآخرة و لا تكونوا كلّا على النّاس .

بهترين شما كسى نيست كه دنياى خويش را براى آخرت خود رها سازد و نه آخرت خويش را براى دنيا ترك كند ، بلكه بايد از هر دو بهره گيرد كه دنيا وسيلهء رسيدن به آخرت است . و سربار مردم نباشيد .

30 . أصلحوا دنياكم و اعملوا لآخرتكم كأنّكم تموتون غدا .

دنياى خويش را اصلاح كنيد و براى آخرت خويش تلاش كنيد ، آن گونه كه گويى فردا خواهيد مرد .

31 . انّ أشدّ النّاس ندامة يوم القيامة رجل باع آخرته به دنيا غيره .

پشيمان‌ترين مردم در روز قيامت ، كسى است كه آخرت خود را به دنياى ديگرى فروخته است .

32 . ألا أنبّئك بشرّ النّاس ؟ من أكل وحده و منع رفده و سافر وحده و ضرب عبده ، الا أنبّئك بشرّ من هذا ؟ من يخشى شرّه و لا يرجى خيره ألا أنبّئك بشّرّ من هذا ؟ من اكل الدّنيا بالدّين .

آيا نمىخواهى از بدترين مردم به تو خبر دهم ؟ او كسى است كه تنها غذا مىخورد و به ديگران چيزى نمىدهد و تنها سفر مىكند و بندهء خويش را مىزند .

آيا نمىخواهى تو را از كسى كه بدتر از او است ، خبر دهم ؟ كسى كه از شر او بترسند و به خيرش اميد نداشته باشند .

آيا نمىخواهى تو را از كسى كه بدتر از او است ، خبر دهم ؟ كسى كه به وسيلهء دين از دنيا بهره‌مند شود .