نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ١٤١

بوى خوش ، عطر : الطّيب

خود را نافرمانى كرده و در حال نافرمانى ، هر باشد ، و كنيز يا بنده‌اى كه از نزد آقاى خود گريخته و در همان حال ، مرده باشد و زنى كه شوهرش از او دور باشد و مخارج زندگى او را بپردازد و او در غياب شوهرش آرايش كند . از اينان سخن مگو .

675 . ثلاث من كنّ فيه نشر اللّه تعالى عليه كنفه و أدخله جنّته : رفق بالضّعيف و شفقة علي الوالدين و الاحسان الى المملوك .

سه چيز در هركس باشد ، خداوند متعال او را پناه مىدهد و وارد بهشت مىكند : مدارا با ناتوان و مهربانى با پدر و مادر و نيكى با زيردست .

676 . عاقبوا أرقّاءكم على قدر عقولهم .

بندگانتان را به اندازهء عقلشان مجازات كنيد .

677 . كفى اثما أن تحبس عمّن تملك قوته .

براى گناه كردن ، همين بس كه غذا را از زيردست خود منع كنى .

678 . اثنان لا تجاوز صلاتهما رؤسهما : عبد أبق من مواليه حتّى يرجع و امرأة عصت زوجها حتّى ترجع .

نماز دو نفر ، از سرشان بالاتر نمىرود : بنده‌اى كه از آقايان خود گريخته باشد تا آن‌گاه كه بازگردد و زنى كه همسرش را نافرمانى كرده باشد تا آن گاه كه باز گردد .

بوى خوش ، عطر : الطّيب

بوى خوش ، عطر : الطّيب

679 . اطيب الطّيب المسك .