نهج الفصاحة (پيام رسول ص) (فارسى) — الصفحة ١٢٢

بخل : الشّحّ

شده‌اند و هر كس شاخه‌اى از آن را بگيرد ، همان شاخه ، او را به سوى آتش دوزخ مىكشاند .

565 . شرّ ما في الرّجل شحّ هالع و جبن خالع .

بدترين صفت مرد ، بخل شديد و ترس بسيار است .

566 . لا تجتمع خصلتان في مؤمن : البخل و الكذب .

دو صفت ، در انسان مؤمن جمع نمىشود : بخل و دروغ‌گويى .

567 . ما محق الإسلام محق الشّحّ شئ .

هيچ چيز ، مانند بخل ، مسلمانى را پايمال نمىكند .

568 . أقلّ النّاس راحة البخيل .

آسايش بخيل ، از همهء مردم كم‌تر است .

569 . انّ السيّد لا يكون بخيلا .

انسان آقا ، بخيل نيست .

570 . برء من الشّحّ من أدّى الزّكاة و قري الضّيف و اعطى في النّائبة .

كسى كه زكات خود را بپردازد و مهمان دعوت كند و در سختى ، بخشش كند ، از بخل به دور است .

571 . البخيل من ذكرت عنده فلم يصلّ عليّ .

بخيل كسى است كه نام مرا نزد او ببرند و بر من درود نفرستد .

572 . الشّحيح لا يدخل الجنّة .

بخيل وارد بهشت نمىشود .