نهج الفصاحة (ترجمه اى روان نمايه اى براى محققان و اسناد روايات) (فارسى) — الصفحة ٥٢٠

[ متن احاديث ]

2801 « مَنْ أَهانَ سُلْطانَ اللَّهِ أَهانَهُ اللَّهُ وَمَنْ أَكْرَمَ سُلْطانَ اللَّهِ أَكْرَمَهُ اللَّهُ » « 1 »

كسى كه سلطنت خدا را خوار كند ، خدا را خوار نموده و كسى كه سلطنت خدا را تكريم كند ، خدا را اكرام نموده است .

2802 « مَنْ أَلْقى جَلْبابَ الحَياءِ فَلا غَيْبَةَ لَهُ » « 2 »

كسى كه پرده حيا را بيفكند ، غيبت ندارد . ( غيبت او جايز است ) .

2803 « مَنْ أَصْبَحَ مُعافىً في بَدَنِهِ آمِناً في سِرْبِهِ عِنْدَهُ قُوْتُ يَوْمِهِ فَكَأَنَّما خُيِّرَتْ لَهُ الدُّنْيا بِحَذا فيرِها » « 3 »

هر كه صبح كند در حالى كه تنش سالم است و امنيت دارد و روزى روزش نزد وى حاضر مىباشد ، جهان سراسر از آن اوست .

2804 « مَنْ تَأَنّى أَصاب أَوْكادَ وَمَنْ عَجَّلَ أَخْطَأَ أَوْكادَ » « 4 »

هر كه درنگ كند به هدف نائل مىشود و يا نزديك آن گردد و هر كسى عجله نمايد به هدف نمىرسد و يا چيزى نمانده كه به هدف نرسد .

2805 « مَنْ سَرَّتْهُ حَسَنَتُهُ وَسائَتْهُ خَطِيئَتُهُ فَهُوَ مَؤْمِنٌ » « 5 »

كسى كه عمل نيكش او را خوشحال و خطايش او را ناراحت كند ، مؤمن است .

2806 « مَنْ نُوقِشَ فِى الحِسابِ عُذِّبَ » « 6 »

كسى كه در محاسبه‌اش دقت كنند عذاب مىشود .

( 1 ) - مسند شهاب ، 1 ، 259 . ( 2 ) - مستدرك الوسائل ، 8 ، 461 . ( 3 ) - عبارت ( بِحَذا فيرِها ) در اين سند نيامده است . ولى در اسناد ديگر با اختلاف زياد در ساير واژه‌هاى حديث وارد شده‌است ) موارد الظمآن ، 620 . ( 4 ) - معجم الاوسط ، 3 ، 259 . ( 5 ) - ( . . . وَسائَتْهُ سَيِّئَتُهُ فَهُوَ مَؤْمِنٌ ) عيون اخبار الرضا عليه السلام ، 2 ، 125 . ( 6 ) - كنز العمال ، 14 ، 369 .