نهج الفصاحة (ترجمه اى روان نمايه اى براى محققان و اسناد روايات) (فارسى) — الصفحة ٢٢٦

[ متن احاديث ]

1101 « بَيْنَ يَدَيِ السَّاعَةِ فِتَنٌ كَقِطَعِ اللَّيْلِ » « 1 »

پيش از قيامت ، فتنه‌ها چون پاره‌اى از شب تاريك پديد آيد .

1102 « أَلْبادِىءُ بِالسَّلامِ بَرِىءٌ مِنَ الْكِبْرِ » « 2 »

ابتداكننده به سلام از كبر پيراسته است .

1103 « أَلْبَخيلُ مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَىَّ » « 3 »

بخيل آنست كه چون مرا نزد او ياد كنند ، بر من صلوات نفرستد .

1104 « أَلْبَذاءُ شُؤْمٌ وَسُوءُ الْمَلَكَةِ لُؤْمٌ » « 4 »

بدزبانى شوم و بدعادتى فرومايگى است .

1105 « أَلْبِرُّ حُسْنُ الْخُلْقِ وَالْإِثْمُ ما حاكَ في الصَّدْرِ وَكَرَهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ النَّاسُ » « 5 »

عمل نيك خوشرفتارى است و گناه چيزى است كه در دل اثر كرده و نمىخواهى مردم از آن با خبر شوند .

1106 « أَلْبِرُّ لا يُبْلى وَالذَّنْبُ لا يُنْسى والدَّيَّانُ لا يَمُوتُ إِعْمَلْ ما شِئْتَ فَكَما تُدينُ تُدانُ » « 6 »

نيكى كهنه نمىشود و گناه فراموش نمىگردد و خداوند نمىميرد و هرچه خواهى انجام ده كه آنچه با ديگران كنى ، با تو همان كنند .

1107 « أَلْبِرُّ ما اطْمَأَنَّ إِلَيْهِ الْقَلْبُ وَاطْمَأَنَّتْ إِلَيْهِ النَّفْسُ وَالْإِثْمُ ما حاكَ في النَّفْسِ وَتَرَدَّدَ في الصَّدْرِ وَإِنْ أَفْتاكَ الْمُفْتُونَ » « 7 »

( 1 ) - ( . . . كَقِطَعِ اللَّيْلِ المظلم ) كنز العمال ، 11 ، 156 . ( 2 ) - جامع الصغير ، 1 ، 492 . ( 3 ) - مكارم الاخلاق ، 312 . ( 4 ) - جامع الصغير ، 1 ، 492 . ( 5 ) - صحيح مسلم ، 8 ، 7 . ( 6 ) - جامع الصغير ، 1 ، 493 . ( 7 ) - ر . ك . در المنثور ، 2 ، 255 و جامع الصغير ، 1 ، 493 .