ارشاد الزراعه ( فارسى ) — الصفحة ٣

[ مقدمه مؤلف ]

اكرام و عوايد انعام خود محفوظ و بهره‌مند گردانيد كما قال جل و علاء : ( كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ ) .

شعر

حمد و سپاس ملك ذو الجلال * قادر دانا احد بىزوال

لطف و كمال ملك مستعان * داده توانائى هر ناتوان

رفعت از او يافته همت بلند * پست چو خاك آمده زو خودپسند

گنبد سبز فلك آراسته * نقش زده هرچه در او خواسته

پيشتر از آنكه بود صبح و شام * بودى و هستى و تو باشى مدام

گنبد افلاك مدار از تو يافت * كار جهان نيز قرار از تو يافت

پاى طلب آنكه براهت نهاد * رزق تواش قوت و هم قوت داد

رزق رساننده بهر بيدلى * عقده گشايندهء هر مشكلى

خوشه ده‌دانه كه افتد به خاك * ميوه رسانندهء اشجار و تاك

رنگ ده لاله و گل در بهار * جلوه ده و سبز كن شاخسار

لطف تو آرندهء باد خزان * گشته از آن فرش چمن زرفشان

قادرى و قدرت تو بر كمال * قاصر از انديشهء و صفت خيال

وصف تو ز انديشهء ما برتر است * ديده بصنع تو تماشاگر است

عقل كه در هر روشى پى برد * ره بشناسائى او كى برد

مزرع سبز فلك مهر و ماه * هست به يكتائى ذاتت گواه

آمده گندم چو برون از جنان * لطف الهى بودش باغبان

سرو شد از تو بچمن سرفراز * گل ز تو پروردهء حسن است و ناز

فاخته بر سرو ثناگوى تست * مستى بلبل همه از بوى تست

اين همه صنعت ز تو پيدا شده * ديدهء نرگس ز تو بينا شده

برده بنفشه به تو چندان سجود * تا قد او خم شد و رنگش كبود