ارشاد الزراعه ( فارسى ) — الصفحة ١

[ مقدمه مؤلف ]

[ مقدمه مؤلف ]

[ مقدمه مؤلف ]

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

اى فيض تو آبروى هر دهقانى * پروردهء تست هر گل و ريحانى

تا لطف تو ارشاد زراعت ننمود * نامد به كف آدم صفى را نانى

حمد و سپاس رزاقى را كه مزارع و صنعت قدرتش از فحواى آيهء كريم ( أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ) مفهوم مىگردد ، و مشارع منافع رأفت و رحمتش از آواى ( وَ فَجَّرْنا فِيها مِنَ الْعُيُونِ ) معلوم مىشود ، و ثناى بىقياس فياضى را كه ذوارف عوارف فيض و كرمش از انهار فايض الانوار ( وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً ) و جويبار گوهر آثار ( وَ أَسْقَيْناكُمْ ماءً فُراتاً ) بر كشتزار خار و گل يكسان است .

شعر

ابر كرمش بوقت احسان * در فيض بود بجمله يكسان

صانعى كه عقل عاقلان در آثار انوار بساتين حكمت بىنهايت كه باغبان ابداع و اختراعش بانواع رياحين مختلفه و اضعاف تزئين متنوعه ساخته و پرداخته حيران است .

بيت

در صحن چمن ز صنع يزدان * عقل عقلاست جمله حيران

قادرى كه در عرصهء چهارباغ جنان و صحن جهان ، نخل آراى رياض ابداع است ، حكيمى كه در روضهء رضوان پيوندگر نهال امكان ، و نوباوه‌رسان نخل اختراع است .