ارشاد الزراعه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٣

طرح چهار باغ و عمارت

شعر

اى وارث مظهر العجايب * وى مظهر ، مظهر الغرايب

نبود عجب ار تو جمع‌دارى * اى جامع مجمع عجايب

هم پيش حق از مقربانى * هم نزد شهان دهر ، نايب

هم مرتكب هرآنچه بايد * هم ز آنچه نه درخور است تايب

ز آنجا كه نه عقل كل برد راه * عقلت گذرد بفكر صائب

خور فرش ره تو سازد از نور * شب راه تو رو بد از روايب

بيچاره نياز ، داعى تست * گر حاضر و گر ز تست غايب

يا رب كه خداى حافظت باد * ز آفات حوادث و مصائب

خصم تو هميشه باد خاسر * پيوسته مخالف تو باد خائب

اميد بمكارم اخلاق ناظران اين چمن بىنظير و طائفان اين روضه جنت نظير آنكه چون بر خللى مطلع شوند يا بر سهوى واقف گردند به عفو و اغماض بپوشند و در افشاى آن به زبان عيب و اعتراض نكوشند .

من معترفم كه كار من جمله خطاست * معذورم از آنكه بر بشر سهو رواست

اى خواجه اگر توان ، در اصلاح بكوش * در عيب نظر مكن كه بىعيب خداست