ارشاد الزراعه ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٢
سنبل استرابادى
است اما بغايت خوش‌بوى و لطيف است و نهال آن در قوس كاشته مىشود .
شعر
از جنت فردوس رسيده گل و سنبل * جمعيت دلهاى همه زنده‌دلان است
گل سرخ و امثال آن - اما گل سرخ و غيره بعد نسرين ، بارد و يا بس‌اند و نسرين گرم و خشك است و جمله مقوى اعضاى باطنىاند و كاشتن جمله بر دو قسم است اول آنكه دانهء گلها را يك روز در آب نموده در حوت در زمين معمور بذر نمايند و چون برسد هرجا خواهند كارند دوم آنكه نهال پاىجوش را چون دوساله شود و در دلو كاشته آب دهند و اگر خواهند قلم آن نيز مىگيرد اما بايد كه زمين آن نرم باشد و هرساله ريگ بانبار آميخته در پاى آن ريزند كه گل آن خوش‌رنگ و پربوى شود و بوته گل را آب بسيار نبايد داد به تخصيص در محلى كه گل بار آورد
شعر
تا گل زده در باغ سرا پرده خوبى * در شام و سحر بلبل از او نعره‌كنان است
و گلها هريك به دستورى كه از عقب يكديگر مىرسد بشرح نوشته شده تا معلوم گردد و التفصيل هذا .
ملّه اول ثور .
شعر
از باغ جنان آمده است تا گل مله * صوفى ز غمش بىدل و هم جامه‌دران است