ارشاد الزراعه ( فارسى ) — الصفحة ١١١
تاك نشانيدن
در سر هر لو سه نخ يا چهار نخ در خور زور گذارند
سال چهارم چون حوت شود از هر لو دو نخ بر سر لوير برده آنجا بردارند و بقيه را در ميان پل و بعد از آن پشت پل را خارپشته نموده جانب لوير را يك وجب از روى زمين اصل آخوره ساخته خاك آن بر سر خارپشته ريزند و آخوره نمودن جهت لوير بستن است و ديگر تك جويه را شديار نمايند و دو نخ سر لوير را كشيده در خاك سر لوير مضبوط سازند كه باد آن را ضرر نرساند و تنه تاك كج نشود و هر تاك را پنج من انبار ريزند و در پنجم حمل پنك آب دهند و چون سبز شود پنك چينى نموده و چنان سازند كه در هر بند كه دو پنك و سه پنك بيرون آمده باشند بيك پنك بر اصل آورند و بعد از آن پنكهاى مذكور را تنك نموده بنوعى ملاحظه نمايند كه پشت پل بر تاك شود و ملاحظه انگور ننمايند كه در اين سال مدعا نخ تاك است و در سر جوزا يك آب و پانزدهم يك آب ديگر داده در سرطان و اسد هر دو روز و سنبله هر پانزده روز آب دهند . و چون انگور شيرين شود يك شديار ديگر نموده تا بيست روز آب ندهند كه انگور پيش‌رس را باز نمايند و بعد از آن ساير انگورها را يك آب داده شديار ديگر نمايند و گذارند كه نخ تاك پخته شود .
- اگر آب دهند دو نقصان دارد :
اول - آنكه انگور مشكك مىشود .
دويم - نخ تاك در روش مىشود و در سرما حذر مىكند ، چون پخته نشده .
- مدعا از شديار نمودن بسيار آنست كه :
اول - ريشه تاك بر روى زمين نيفتد و هرگاه لوير بندند ريشه آن بريده و ضايع نشود .
دويم - آنكه تاك پرزور شود و در هواى خنك تك جويه را شديار ننمايند كه ريشه تاك را مبادا سرما ضايع كند و تاك خشك شود .
سال پنجم چون حوت شود اول تاك را از سه نخ فراخور زور بريده چنانچه