ارشاد الزراعه ( فارسى ) — الصفحة ٥

[ مقدمه مؤلف ]

خاك رهت آب رخ سلسبيل * حلقه به گوش حرمت جبرئيل

واسطهء خلقت آدم توئى * نور ده ديدهء عالم توئى

اى شب قدر از سر زلفت نشان * در شب تو صبح سعادت نهان

شمع هدايت چو برافروختى * كفر و نفاق همه را سوختى

گرد ز نعلين تو اى پادشا * چشم ملك راست به از توتيا

سكهء دولت چو به بطحا زدى * بارگه عدل بهر جا زدى

صيت تو آفاق سراسر گرفت * نور تو ظلمت ز جهان برگرفت

وصف تو هرگز چو نگردد تمام * ختم نموديم بر اين و السلام

در منقبت حضرت وصايت پناه ، امامت دستگاه منظور نظر عنايت هل اتى و ممدوح ستايش بىنهايت لافتى ، حضرت امير المؤمنين ، امام المتقين و يعسوب المسلمين ، اسد اللّه الغالب على ابن ابي طالب ، عليه التحية و السلام .

شعر

آن على والى عالى گهر * نور ده ديدهء اهل بصر

آنكه در از قلعهء خيبر بكند * برد بدوش خود و دورش فكند

بعد على كيست ؟ حسن شاه دين * نور ده ديدهء اهل يقين

كيست حسين آنكه كبار و صغار * كرده به خاك در او افتخار

رهبر خلق است على حسين * آنكه از او يافته اين زيب و زين

باقر و صادق همه را سرورند * در شرف از كون و مكان برترند

موسى كاظم بجهان پيشواست * راهبر اهل هدايت رضاست

باد سرم خاك بپاى تقى * جان و دلم باد فداى نقى

پادشهانند بر اهل جهان * عسگرى و مهدى آخر زمان

جان همه را غرقهء احسانشان * سر همه را بر خط فرمانشان

يا رب از آنجا كه توئى بىنظير * عاجز خود را بكرم دستگير

واقف اسرار ضميرم توئى * پادشه عذر پذيرم توئى