ارشاد الزراعه ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢
سياه‌دانه
بيت
در سوز و گداز آمده كاجيره عجب نيست * از چرخ جفا پيشه كه پيوسته زيان است
در شديار پر نم بقرار جريب پنج من بذر نموده مال نمايند و محل زراعت آن در حوت و حمل است و آب نمىبايد داد و در دهم اسد مىرسد و گل سرخ وى را در سيركوب نرم نموده آب زرد وى را ستانند و يك شبانه روز مناسب گل در ظرفى گذارند و بعد از آن بيرون آورده دست ماليده به تمام پاشان سازند و آنچه بماند كه باز به همين دستور اگر نسازند زرد و بد رنگ مىشود و ديگر دست بر روى بوريا تنك سازند كه خشك شود .
كتان
كتان
كتان معتدل است ، سرفه را نيك و معده را بد . مصلح وى عسل است .
بيت
از جور فلك گشته كتان با رخ زردى * چون عاشق بيچاره كه بىتاب و توان است
زمين را شديار نموده پل نمايند و در پانزدهم حوت در جريب سه من بذر نموده ، آب دهند و چون زرد نم شود مال نمايند و در پانزدهم سرطان مىرسد .
سياه‌دانه
سياه‌دانه
گرم و خشك است ، بلغم ببرد و گرده را بد است .
بيت
از گلشن فردوس سيه دانه چو آمد * شد زينت نانها كه بهر سفره و خوان است
زمين آن را در دلو بطريق پياز پل نموده در جريب يكمن و نيم بذر نموده