المراجعات ( گفت و شنودهاى مذهبى حق جو و حق شناس ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

1 - بيان دلائلى بر « عموميت حديث منزلت »

و در « عقد اخوّت و پيمان برادرى دوّم ! كه پنج ماه پس از مهاجرت ، در مدينه انجام شد و پيامبر ( ص ) بين مهاجر و انصار برادرى قرار داد ، همين معنى آمد .

آرى ، در هر دو بار ، آن حضرت « على ( ع ) » را به عنوان برادر خود انتخاب فرمود ، و براى برترى او بر ديگران كسى ديگر را به برادرى خويش نپذيرفت . و به او مىفرمود :

« تو نسبت به من همچون هارون نسبت به موسى هستى ، با اين تفاوت كه پس از من پيامبرى نيست . »

از طريق « عترت پاك پيامبر ( ص ) » در اين باره ، اخبار متواتر است .

و از طريق غير « عترت » در مورد « اخوّت نخستين » براى شما حديثى كه از « زيد بن اوفى » رسيده ، كافى است .

اين حديث ، طولانى است ؛ « كيفيّت عقد اخوّت » را نقل نموده و در آخرش چنين آمده : على گفت : اى رسول خدا ! روحم رفت و كمرم شكست ! ديدم برنامه‌اى در مورد اصحابت غير از من اجراء فرمودى ! اگر اين در اثر خشمى است كه بر من گرفته‌اى بازگشت به سوى تو لازم است ، كرامت و بزرگوارى از ناحيهء تو است .

پيامبر ( ص ) فرمود : « به آن كسى كه مرا به « حق » مبعوث فرموده ، تو را به آخر نينداختم جز به خاطر خودم ، « و انت منّى بمنزلة هارون من موسى غير انّه لا نبىّ بعدى » ( تو نسبت به من همچون هارون نسبت به موسى هستى ، با اين تفاوت كه پس از من پيامبرى نيست ) ، تو برادر و وارث