أشعة اللمعات ( فارسى ) — الصفحة ٧٧
لمعهء اوّل در بيان مبدئيت عشق مر معشوق و عاشق را و كيفيت انتشاء ايشان از وى و اين در تعيّن اوّل است و در بيان آنكه هريك در چه محتاج است به آن ديگر
حقيقت مضمحل و مستهلك است و تعدد و تغاير و تكثرى كه مىنمايد در حقيقت بود ؛ نيست بلكه به حسب نمود است و بنابراين معنى است كه اثبات غيريّتى كه پيش‌تر مذكور شد كه : " چون گشت ظاهر اين همه اغيار آمده " ؛ پس ، بين البيتين تناقضى نباشد .