أشعة اللمعات ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٤

اشعار

و ما الوجه إلّا واحد غير أنّه

، 76

و من بعد هذا ما تدقّ صفاته

، 153

و من مطلعى النور البسيط كلمعة

، 62

و نحن فيك شهدنا بعد كثرتنا

، 124

وى گفت كه اى عاشق شيدا تا تو

، 107

هجرى كه بود مراد محبوب

، 198

هر بوى كه از مشك و قرنفل شنوى

، 181

هرچند به حسن ، داستانند همه

، 52

هرچه دانى آن تو باشى بىشكى

، 100

هرچه گيرد ازو به دو گيرد

، 143

هرچه وى روى دلت مصفّاتر

، 169

هر دم ز تو در ديده خيالى بينم

، 177

هر دم كه در صفاى رخ يار بنگرد

، 106

هر شيشه كه سرخ بود يا زرد و كبود

، 137

هر صبح كه مىزنند مرغان چمن

، 52

هر صورت خوب و معنى پاكيزه

، 121

هر گدايى مرد سلطان كى شود

، 117

هر نفس نغمهء ديگر سازد

، 66

هر نقش كه بر تختهء هستى پيداست

، 88

هستى كه به حقّ قوام دارد

، 161

هم از او دان كه جان سجود كند

، 165

هم جمله تويى و هم همه تو

، 154

هم عشقم و هم عاشق هم معشوقم

، 186

هم نهانى ، هم عيانى ، هر دويى

، 149

همه جام است و نيست گويى مى

، 83

همه چيز را تا نجويى نيابى

، 170

همه خواهى كه باشى اى او باش

، 90

همه عالم صداى نغمه اوست

، 66

هيچ باشى چو جفت فردى تو

، 190

يارى دارم كه جسم و جان صورت اوست

، 120

يا من هو اختفى لفرط نوره

، 49 ، 148

يحدّثني في صامت ثمّ ناطق

، 67

يك چشم زدن ز روى آن شمع طراز

، 170

يك ذرّه و صد هزار خورشيد

، 116

يك عين متّفق كه جز او ذرّه‌اى نبود

، 74