أشعة اللمعات ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥

لمعهء بيست و هفتم در بيان مبدأ شهود عاشق و تحقيق آنكه شاهد چگونه مشهود مىشود

يعنى كسى را كه از خلقيّت خود نرسته و به ظلمت تعيّن خود محجوب است ، روى كى نمايد ؟ و مادام كه از قيد تعيّن نرسته آينه‌اى است محدود ، آن نور نامحدود در وى چون گنجد و چگونه درآيد ؟ « وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ * » « 1 » ؛ زيرا كه نور خداى بىاندازه است ، در آنچه اندازه دارد نگنجد مگر به اندازه ، و قدر وى بىاندازگى است .

( 1 ) . انعام ( 6 ) آيهء 91 .