أشعة اللمعات ( فارسى ) — الصفحة ١٦٥

لمعهء شانزدهم در اشارات به مثالى كه به آن روشن گردد كه چگونه كثرت اشكال مختلفه ، در وحدت واحد حقيقى اثر نكند و در عين كثرت ، واحد به همان وحدت حقيقى خود باشد

قدرتى كه از ما ظاهر مىشود همان فعل و قدرت وى است كه در ما مىنمايد .

« و الّا آن را كه به خود وجود نبود فعل چگونه بود ، اقتدار كى تواند بود ؟ ، بيت :

هم از او دان كه جان سجود كند * ابر هم ز آفتاب جود كند

اصل فعل » كه تجلّى وجودى است ، « يكى است ، الّا آن است كه در هر محلّى » به مقتضاى استعداد آن محل ، آن فعل « رنگى ديگر نمايد ، و در هرجايى نام ديگر يابد يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ » « 1 » يعنى پرورش داده مىشوند همه موجودات به فيض واحد ، و فضيلت مىنهيم بعضى را بر بعضى در اغتذاء به آن فيض ، كه بعضى را صلاحيّت آن است كه آن غذا در وى بر وجه اكمل و اشرف ظاهر شود و بعضى را نه .

( 1 ) . رعد ( 13 ) آيهء 4 .