الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٥٣

1029 . ميويزج 1

( 18 ) . ميعة المسك .

( 19 ) . در شمارهء 936 « لبنى عنبرين » شبيه عسل‌شان تعريف شده است .

( 20 ) . ثفل الميعة .

1027 . مين 1

1027 . مين 1

اين 2 « مو » 3 است ؛ آن را . . . 4 نيز مىنامند و آن مو آبى 5 است .

ديسقوريدس 6 : [ مين ] در مقدونيه يافت مىشود ، خوشبوست و زبان را گرم مىكند .

( 1 ) . يونانى -

Meum athamanticum Jacq .

. اين عنوان در حاشيهء نسخهء الف ، ورق 123 ب نوشته شده و در نسخه‌هاى ب ، پ و فارسى حذف شده است .

( 2 ) . پيش از اين ، يادداشت نسخه‌بردار : « حرف دوم بىنقطه است » .

( 3 ) . المو - معرب يونانى ، نك . شمارهء 1021 .

( 4 ) . واژهء ناخوانا - ممطعر .

( 5 ) . موالماء .

( 6 ) . ديوسكوريد ،

I

، 3 .

1028 . ميشناى 1

1028 . ميشناى 1

رازى آن را چنين مىنامد . آن در سجستان به همين نام معروف است ، در زابلستان شيرگيا 2 ، در بلخ و تخارستان خيارك بىبر 3 و در خوارزم ويذويك 4 [ ناميده مىشود ] .

( 1 ) . نسخهء فارسى : ميشاى ، در شمارهء 362 اشاره مىشود كه ميشنا با حى العالم -

Sempervivum arboreum L .

مطابقت دارد ؛

II , Vullers

، 1255 : ميشا و ميشائى - حى العالم است ، اما ميشناى مترادف « عصى الراعى » -

Polygonum aviculare L .

است . از اينجا در نسخهء الف به خطى ديگر - درشت‌تر و خواناتر آغاز مىشود .

( 2 ) . شيرگيا - علف شير .

( 3 ) . خيارك بىبر .

( 4 ) . ويذويك .

1029 . ميويزج 1

1029 . ميويزج 1

اين « مويز كوهى » 2 است و [ مويز ] بستانى « زبيب » ناميده مىشود .

( 1 ) . از « مويزك » فارسى -

Delphinium staphisagria L .

؛ سراپيون ، 19 ؛ ابو منصور ، 545 . ابن سينا ،