الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩١٧

980 . مرو آزاد 1

حمزه : [ نام ] يك نوع مرو معرب « مروماهو » 5 است .

الرسائلى : مرو گوناگون است : مروماحوز و آن نازك است ، مرو معطر ، مرو سفيد و مرو اردشيران 6 و اين قوىترين است . مرو ماحوز - « بوى مادران » است .

ارجانى : [ اين ] - شاخه‌ها و گل‌هاى به رنگ غبار متمايل به سبز و خوشبوست .

( 1 ) . يا مرماحوز و مرماخور -

Origanum maru L .

، سراپيون ، 352 ؛ ميمون ، 40 و 235 ؛ عيسى ، 4 130 .

( 2 ) . هيوفسيطيوس ، قس . بر بهلول ، 4 619 و

Low , pf .

، 252 : هوفسطوس و هوفسطدوس .

( 3 ) . مرماهوز .

( 4 ) . مرو هميشه بهار .

( 5 ) . نسخهء الف : مرو و ما هو ، بايد خواند مرو ما هو .

( 6 ) . نسخهء الف : مرو اردشهران ، بايد خواند مرو اردشيران ، قس . شماره‌هاى 33 و 977 .

979 . مرو داسك 1

979 . مرو داسك 1

اين تخم‌هاى مرو وحشى 2 است .

( 1 ) . به اين شكل در ديگر منابع نوشته نشده است .

II , VULLERS

، 1169 : مرو رشك - بزر المرو . در نسخهء فارسى حذف شده و عنوان‌هاى 977 و 978 و 980 در يك عنوان آورده شده است .

( 2 ) . المرو البرى ، نك . شمارهء 977 .

980 . مرو آزاد 1

980 . مرو آزاد 1

رازى : [ اين ] شاخه‌هايى پوشيده از كرك سفيد ، همانند « جعده » است اما كرك آنها بيشتر است ؛ بويشان همان بوى مرو 2 ، خوش‌بو و تند است .

الخليل : فاخور 3 نوعى گياه معطر 4 به نام « مرو » است ، برگ‌هاى پهن دارد و از ميانه‌اش سرهايى 5 شبيه نوك دم روباه بيرون مىزند . بر آنها گل‌هايى به رنگ سرخ تند خوش‌بو مىنشينند . مردم بصره آن را ريحان الشيوخ مىنامند ؛ پزشكان آنها مىپندارند كه آن جوانى را قطع مىكند 6 .

( 1 ) . ابن سينا ، 439 : مرمازاد ،

Stein

، 1854 و

II , Dozy

، 584 : مرماراد . طبق محيط اعظم ،

IV

، 80 مرو آزاد - مرمازاد .

( 2 ) . المرو ، نك . شمارهء 977 . در ابن سينا ، 439 و

II , Dozy

، 584 به اشتباه « المرّ » .

( 3 ) . الفاخور - نام عربى « مرو » ؛ نك . شمارهء 764 .