الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠٣
956 . لوف 1
( 2 ) . اميغدالى - يونانى ، ديوسكوريد ،
I
، 137 .
( 3 ) . ارموكى ( ؟ ) .
( 4 ) . نسخهء الف : لوزدمريرا ، بايد خواند لوزامريرا ، نسخهء فارسى : لوزادمديد .
( 5 ) . شغدى مريرى ، قس .
Low , pf .
، 374 .
( 6 ) . بادام تلخ .
( 7 ) . امغدلس و امغدالا ، نك . يادداشت 2 .
( 8 ) . نسخهء الف : اردسان ، نسخهء فارسى : اردستان .
( 9 ) . المنج ، قس . لسان العرب ،
II
، 370 ؛ تاج العروس ،
II
، 102 .
( 10 ) . المزج ، قس . ابو حنيفه ، 75 ؛
Lane
، 2711 . طبق تاج العروس (
II
، 100 ) مزج همان « منج » است .
( 11 ) . بادامك .
955 . لوبياء 1
955 . لوبياء 1
اين « ليا » 2 و « لوبياج » 3 است ؛ لوبيا به [ گويش ] ترمذى ژاژومك 4 ، به سجستانى ژاژمنك 5 ناميده مىشود .
ابو حنيفه : « ليا » دانه‌اى شبيه دانهء نخود است ، بسيار سفيد است و آن را مىخورند . نيز مىگويند كه اين « دجر » ، « دجر » 6 و « ثامر » 7 است .
( 1 ) .
Phaseolus vulgaris L .
؛ سراپيون ، 344 ؛ ابن سينا ، 394 ؛ عيسى ، 3 138 ؛ يا
Dolichos lubia Forsk .
؛ ابو منصور ، 506 ؛ ميمون ، 210 ؛ عيسى ، 12 71 .
( 2 ) . اللياء قس . لسان العرب ،
XV
، 268 .
( 3 ) . اللوبياج ، قس .
Lane
، 2677 .
( 4 ) . نسخهء الف : راژموك ، نسخهء فارسى : ژاژومك ، قس .
II , Vullers
، 175 .
( 5 ) . نسخهء الف : فراژمنك ، بايد خواند ژاژمنك ( ؟ ) .
( 6 ) . الدجر ، قس . ابو حنيفه ، 391 ؛ لسان العرب ،
IV
، 277 .
( 7 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : الشامر ، بايد خواند الثامر ، قس . ابو حنيفه ، 150 ؛
Lane
، 353 .
956 . لوف 1
956 . لوف 1
ديسقوريدس 2 : [ اين ] گياه در شام به همين نام معروف است . ذراقونطيون 3 سيرى است كه در ارمنستان ديده مىشود 4 .
رازى و ابو الخير مىگويند : ساقهء زيرزمينى لوف صاف 5 را مىخورند ، همان گونه كه