الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠١

953 . لكّ 1

( 12 ) . در پى آن ، جمله‌اى مربوط به شمارهء 412 است ، نك . همان‌جا يادداشت 3 . قطعهء * * 12 در

Picture

، 135 درج شده است ؛ نسخهء فارسى پيش از آن مىافزايد : « ابو ريحان گويد » .

( 13 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : اجود ، بايد خواند اجرد ، قس . لسان العرب ،

، 475 ؛

Lane

، 2369 .

951 . لفت 1 - شلغم

به فارسى شلغم 2 ناميده مىشود و معرب آن « شلجم » است .

جالينوس : [ شلغم ] دشتى « بونياون » 3 و بستانى « جنجليدس » 4 است .

اهوازى : اين به رومى غنكيلى 5 است .

( 1 ) . نام عربى

Brassica rapa L .

؛ سراپيون ، 131 ؛ ميمون ، 273 ؛ عيسى ، 8 33 ؛

I , Low

، 487 .

( 2 ) . شلغم ، قس .

II , Vullers

، 457 .

( 3 ) . نسخهء الف : بوبونياون ، بايد خواند بونياون - يونانى ،

Low , pf .

، 242 .

( 4 ) . جنجليدس - يونانى .

( 5 ) . غنكيلى - يونانى ، ديوسكوريد ،

، 110 . نسخهء فارسى مىافزايد : « به سريانى او را لفتا گويند [ قس .

I , Low

، 487 ] ، . . . و به هندى كنكلو ( ؟ ) » .

952 . لفّ 1 - ؟

الحاوى : [ اين ] داروى معروفى است .

( 1 ) . خواندن مشروط ، در ديگر منابع نوشته نشده است . محيط اعظم ،

، 16 : « لف الكرم رشتهايى است كه از شاخهاى درخت انگور مىرويد » . به ديگر سخن لف به معناى « پيچك‌هاى درخت انگور » است .

الحاوى : پولس [ مىگويد كه اين ] صمغ علفى شبيه مرو است ، خوشبوست و آن را در بخورها به كار مىبرند .

حمزه : فرنيكان‌زده 2 همان « لك » است و آن صمغ درختى در سرزمين ارانياست ، خوشبوست و به مرّ مىماند .

ابو حنيفه : [ لك ] صمغ است ، همه چوب را مىپوشاند و پوستى را به وجود مىآورد .

هنگامى كه آن را مىپزند و رنگش را استخراج مىكنند ، آن‌گاه « لك » ناميده مىشود . با آن پوستى را كه [ سپس ] « لكا » 3 ناميده مىشود ، رنگ مىكنند .

ابن ماسويه : جانشين لك 4 در داروهاى ضرب‌خوردگى زراوند بدبو 5 ست .