الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٠

655 . ضعو 1

( 3 ) . نك . شمارهء 279 ، يادداشت 2 .

( 4 ) . دروازد .

( 5 ) . الجرو .

( 6 ) . الجلّاب - معرب « گلاب » فارسى . نوشيدنى شيرين كه از قند و گلاب با افزودن برخى ادويه تهيه مىشود . ابن سينا ،

، 112 .

( 7 ) . نسخهء الف : واژهء ناخوانا « بحى » ، نسخه پ : يحسّن « بهتر مىكند » .

( 8 ) . نسخهء الف : متناسبة ، اصلاح نسخهء پ : متناسقة الاوراق .

( 9 ) . قس . ابو حنيفه ، 74 .

( 10 ) . نسخهء الف : اكثرحبا ، بايد خواند اكبرحبا ( نسخه پ ) ، قس . لسان العرب ،

XIV

، 483 .

( 11 ) . خشونة الصدر - با اين اصطلاح نزله ، دستگاه تنفسى را در نظر داشتند .

( 12 ) . القار ، نك . شمارهء 870 .

[ اين ] گياهى است كه مردم حجاز شبرق مىنامند و خشك شده‌اش زهر است .

الخليل : [ ضريع ] گياهى سبز بدبو است كه [ به وسيلهء دريا ] بيرون انداخته مىشود 2 .

مؤلّف الياقوته : اين عوسج تازه است .

ابو عبيد الهروى : شبرك 3 گياهى خاردار در حجاز است و هنگامى كه خشك مىشود ، [ آن را ] ضريع [ مىنامند ] .

ابو حنيفه : ضريع - شبرق است ؛ اين خوراك بدى است ، دام از آن نه گوشت جمع مىكند و نه چربى و اگر همواره از آن بخورد حالش بد مىشود 4 .

( 1 ) . ضريع مترادف شبرق -

Convolvulus hystirix V .

يا

Ononis antiquorum L .

است ؛ نك .

شمارهء 599 . در نسخهء فارسى حذف شده است .

( 2 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : يرمى به ، بايد خواند يرمى به البحر ، قس . لسان العرب ،

VIII

، 223 ؛

Lane

، 1788 .

( 3 ) . الشبرك ، احتمالا شكل ديگر الشبرق .

( 4 ) . نسخهء الف : ساق ، بايد خواند ساء ( نسخه‌هاى ب و پ ) .

[ به شكل ] ولد [ تلفظ مىشود ] ، جمع آن ضعوات است .