الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٦٩

627 . شيخ 1

در وقت ترى بخورند . او از « صبر » تلخ‌تر است به طعم 15 .

( 1 ) .

Lolium temulentum L .

؛ سراپيون ، 453 ؛ ابو منصور ، 364 ؛ ابن سينا ، 692 ؛ ميمون ، 143 ؛ عيسى ، 6 111 . شيلم واژه فارسى است ؛

II , Vullers

، 503 و 458 ،

Lane

، 1592 .

( 2 ) . منظور ترجمهء عربى كتاب جالينوس است .

( 3 ) . نسخهء فارسى : سياه دانو ، بايد خواند سياه دانه ؛ محيط اعظم ،

، 85 ؛ عيسى ، 3 125 ؛ « سيدانه » ازبكى از همين‌جاست .

( 4 ) . نسخهء فارسى : زاون ، بايد خواند زوان ، قس . شمارهء 509 .

( 5 ) . نسخهء فارسى : زنا ، بايد خواند زيا ، قس . شمارهء 425 ، يادداشت 3 .

( 6 ) . نسخهء فارسى : عبرتى بتوان يافت ، بايد خواند غيرتى بتوان يافت ؛ اندكى پايين‌تر ( نك . يادداشت 10 ) در نقل ديگر از حنين ، واژهء « متغير » به كار رفته است .

( 7 ) . حنطة سوداء ، نك . شمارهء 409 ، يادداشت 7 .

( 8 ) . دوسر ، نك . شمارهء 444 .

( 9 ) . ليخونن ( ؟ ) .

( 10 ) . از هيئت خود متغير شود .

( 11 ) . يعنى به سختى مىپزد .

( 12 ) . زغير ، نك . شمارهء 883 .

( 13 ) . قس . ابو حنيفه ، 468 ؛

Lane

، 1592 .

( 14 ) . شالم ، قس . عيسى ، 6 111 ؛

Lane

، 1592 .

( 15 ) . منظور دانه‌هاى شيلم است ؛

Lane

، 1592 .

627 . شيخ 1

ابو ريحان ذكر او كرده است و چنين گفته است كه شيخ اهل زابلستان ، سراش 2 را گويند .

ابو الخير گويد : نبات سراش را عرب خنثى 3 گويد . در وقت تعذر غذا و عزت آن ، بيخ خنثى را بجوشند تا تلخى او دفع شود و در عوض طعام به كار برند . برگ اين نبات را نيز در فصل بهار بپزند و بخورند . او دو نوع است : يك نوع از او آن است كه خوردن او معتاد است و نوعى ديگر آن است كه آن را نخورند 4 . آنچه او را بخورند 5 ، سراش از بيخ او حاصل شود 6 .

ازهرى در تهذيب آورده است از ابو زيد ، كه « شيخ » نباتى است كه او را عرب