الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٢
571 . سنبل 1
( 5 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : كمام سنبله ، بايد خواند جمام سنبله ؛ قس . ديوسكوريد ،
I
، 6 .
( 6 ) . نسخهء الف : و تحله ، بايد خواند و تجله .
( 7 ) . غنغيطس .
( 8 ) . غنغس - يونانى - گنگ .
( 9 ) . بجنب حبن انبته ، بايد خواند بجنب جبل أنبته .
( 10 ) . ( سنبل ) العصافير ؛ نك . يادداشت 1 .
( 11 ) . نسخهء الف : ادونه سنبل فلق ( نسخهء پ : فاق ) و جلال ، نسخهء فارسى : و از پس اين نوع آنست كه بعضى از نبات او بهيات خرد باشد و بعضى بزرگ بود .
( 12 ) . المكتومة - روغنى است معطر كه در تركيب آن زعفران و كتم ( نك . شمارهء 882 ) وارد مىشوند و نام مكتومه نيز از همين است .
( 13 ) . نسخهء الف : مرنجوشه ، بايد خواند ميبخوشه ، نك . شمارهء 488 ، يادداشت 22 .
( 14 ) . نسخهء الف : الاسد ، بايد خواند الاسود ، نسخهء فارسى : سياه .
( 15 ) . الناردين - يونانى ، نك . شمارهء 1035 .
( 16 ) . نسخه‌هاى الف و فارسى : كتهما ( ؟ ) ؛ نام هندى سنبل جتاماسى
( jat - m si )
يا جتامانسى
( jat - m nsi )
است ؛
Platts
، 377 ؛
Dutt
، 181 .
( 17 ) . النيبالى - نپالى .
( 18 ) . يعنى آن را « سنبل معطر » - سنبل الطيب مىنامند .
( 19 ) . نسخهء الف : الاوديانى ( ؟ ) ، نسخهء فارسى : اودنائى .
( 20 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : فى اغمدته الزعر ، بايد خواند فى أعمدته الزعر ، نسخهء فارسى : در آن جوىها ( چوب‌ها ) باشد كه بر وى زغب و برگ نباشد .
( 21 ) . قرون السنبل القاتل ، قس . شمارهء 194 .
( 22 ) . نسخهء الف : فى لب الأزب ، نسخهء فارسى : و او از نبات سنبل در آن بود كه بر شاخهاء او زغب بسيار باشد .
( 23 ) . الشربة القاتلة قيراط ، نسخهء پ : فى شربته مادة قاتلة مقدار قيراط ( ! ) .
( 24 ) . نسخهء فارسى : شرنق ، نسخهء الف : اشرنق ، نك . يادداشت 25 .
( 25 ) . شرنگ از شرنگ هندى - « شاخ » ؛ اين نام بيش سفيد است ؛ قس . شمارهء 194 ، يادداشت 11 .
( 26 ) . نسخهء الف : بوا ، نسخهء فارسى : جوزبوا ، نك . شمارهء 271 .
( 27 ) . العنبر ، قس . شمارهء 194 ، يادداشت 21 ؛ نسخهء فارسى : صورت او به غير مشابهت دارد .
( 28 ) . ذكر جالينوس ان فلن الغربه ( فيلن ألغزبه ) فى شعره و سماه لااصل ( الاصل ) المكذوب عليه