الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٤

504 . زنجبيل 1

« فلفلك » 4 مشهور است . نيز نوعى ديگر [ از اين گياه ] در طبرستان وجود دارد كه [ آن نيز ] به فلفلك مشهور است .

رازى مىگويد كه اهالى رى [ فلفل آبى ] را ترم 5 مىنامند . ابو بكر در دفع مضار الاغذيه مىگويد كه ترم همان صعتر برگ دراز است .

( 1 ) . ترجمهء مستقيم « زنجبيل سگ » -

Polygonum hydropiper L .

؛ ابن سينا ، 218 ؛ عيسى ، 11 145 ؛ بدويان ، 2772 .

( 2 ) . فلفل الماء - « فلفل آبى » ، نك . شمارهء 790 . نسخهء فارسى مىافزايد : « به پارسى - پلپل آبى . »

( 3 ) . الذئاب ، ابن سينا ، 218 : « سگ » .

( 4 ) . فلفلك .

( 5 ) . نسخهء الف : الترم ، در فرهنگ‌ها نوشته نشده است . نك . شمارهء 213 .

504 . زنجبيل 1

504 . زنجبيل 1

[ زنجبيل ] تازه به هندى ادرك 2 و خشك - سنده 3 [ ناميده مىشود ] ؛ به فارسى شنگوير 4 ، زنگبير 5 و شنگليل 6 ، به سريانى زنگبيل 7 ، به تخارى شنگرفير 8 است .

* ابن ماسويه : بهترين زنجبيل - دارى است كه پوست ندارد 9 .

ديسقوريدس 10 : [ زنجبيل ] ريشه‌اى شبيه سعد است ، سفيد ، تند مانند فلفل سياه و با بوى [ خوش ] است . آن را كه باريك است و پاره‌پاره نشده 11 برگزين .

جالينوس : [ زنجبيل ] را از سرزمين بربرها مىآورند ؛ آن و فلفل دراز به سبب ازدياد رطوبت در هر دو آنها به سرعت دچار از هم پاشيدگى مىشوند .

داروگران دو نوع [ زنجبيل ] مىشناسند : هندى و زنجى ، و [ دومى را ] چينى نيز مىنامند 12 .

ابو حنيفه : [ زنجبيل ] در ساحل عمان مىرويد . آن ريشه‌هايى است كه در زمين فرو مىرود ، و درخت نيست . اين گياه شبيه گياه راسن است . بهترين [ زنجبيل ] زنجى و چينى است 13 .

( 1 ) .

Zingiber officinale Rosc .

؛ سراپيون ، 335 ؛ ابو منصور ، 288 ؛ ابن سينا ، 214 ؛ عيسى ، 11 191 .

اين نام را با

zangbil

آرامى (

III , Low

، 502 ) و يونانى ( ديوسكوريد ،

II

، 160 ) مقايسه كنيد .

در قرآن كريم از آن نام برده مىشود ( سورهء 76 ، آيهء 17 ) . جمله‌هاى جداگانه اين عنوان در

Picture

، 122 درج شده است .

( 2 ) . ادرك ، قس .

Platts

، 32 ؛

Dutt

، 254 .

( 3 ) . نسخهء الف : سنده ، نسخهء فارسى : سندهى و سنتى .

Platts

، 701 : سونت

( sont )

و سونتهه