الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٤

470 . رمّان 1

تمام بود . خوردن او چشم را خيره كند ؛ سر دانهء او تيز باشد به هيئت ، پوست او زرد بود و مغز او سرخ باشد .

( 1 ) .

Verbena officinalis L .

؛ ابو منصور ، 285 ؛ ابن سينا ، 664 ؛

I , Dozy

، 537 ؛ عيسى ، 3 188 . نام عربى به معناى « خوراك كبوتر » است .

( 2 ) . نسخهء فارسى : ارسطاراون ، بايد خواند بارسطاراون - يونانى ، ديوسكوريد ،

IV

، 51 ؛ قس . همين‌جا ، شمارهء 772 .

( 3 ) . ازساريلون ، بايد خواند بارستاريون ، قس . يادداشت 2 .

( 4 ) . رعى الابل ، بايد خواند رعى الايل نك . شمارهء 467 .

( 5 ) . گاومشنگ و ديومشنگ قس .

I , Vullers

، 961 و

II

، 947 .

469 . رقاع 1

469 . رقاع 1

ابو ريحان گويد : فرق نيست ميان او و ميان جوز القى جز آنكه سر رقاع شكافته باشد و لون او به سرخى مايل بود ، و در جوز القى شكافتن سر او نادر باشد و به اين معنى تخم او در او باقى باشد ؛ لون جوز القى به سبزى مايل باشد 2 .

( 1 ) . رقاع جمع رقعة -

Trichilia emetica Vahl .

مترادف

Elkaia yemenensis Forsk .

؛ سراپيون 339 ؛ غافقى ، 216 ؛ ميمون ، 82 ؛

II , Low

، 63 ؛ عيسى ، 2 75 ، 13 182 .

( 2 ) . در پى آن در نسخهء فارسى مانند هميشه از خاصيت سخن مىرود و در آنجا از جمله گفته مىشود :

« ارجانى گويد منبت رقاع در يمن باشد و او را از آنجا به زمين‌هاى ديگر نقل كنند . در آوردن قىقوت تمام دارد و شربتى از او يك درم با مطبوخ سرمق ، شبت و فوتنج به هم حل كنند و بخورند » .

470 . رمّان 1

470 . رمّان 1 - انار

رمان را به لغت رومى رويذون ، رويذين و روذوس 2 گويند ، به سريانى رمّانا 3 گويند ، به هندى دارم و دارمون 4 گويند . انار بسيار آب را كه در او [ تنها ] تخم باشد ، به لغت عرب مرمار 5 گويند .

جالينوس گويد : بالاوسطيون 6 شكوفهء انار دشتى را گويند كه به شكوفهء انار بستانى مشابه باشد .

صهاربخت گويد : انار دشتى حب القلقل 7 را گويند .

( 1 ) .

Punica granatum L .

؛ سراپيون ، 327 ؛ ابو منصور ، 273 ؛ ابن سينا ، 676 ؛ عيسى ، 3 151 . اين نام از رمّانا آرامى است ؛

III , Low

، 81 .

( 2 ) . رويذون و رويذين و روذوس ، احتمالا از يونانى « انار كوچك » ؛ ديوسكوريد ،

I

، 118 : يا