الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٠
464 . رصاص 1
شده است .
( 3 ) . نسخهء فارسى : ياء ، نك . شمارهء 159 .
462 . رجبه 1
462 . رجبه 1 - ؟
رازى گويد : « رجبه » گياهى است كه ساق‌هاى نبات او به « ليف » 2 مشابهت دارد ، [ اما ] از ليف ستبرتر باشد و چون خشك شود به خوشهء انگور خشك شده ماند در لون و شكل . او را بوى و طعم نباشد .
( 1 ) . در ديگر منابع ذكر نشده است .
( 2 ) . ليف خرما .
463 . رساطون 1
463 . رساطون 1 - شراب انگور با مواد خوش‌بو
نوعى از شراب را گويند و طريق ساختن او آن است كه عسل را با بعضى از انواع افاويه در خمر كنند و بگذارند تا با قوت شود .
پولس گويد : انواع افاويه كه در او كنند [ يك ] رطل گل 2 است كه اقماع 3 او بيرون كرده باشند ، يك اوقيه مصطكى ، دو درم زعفران ؛ عسل دو قسط و آب سه قسط . قسط وعائى را گويند در عرب كه درو ده رطل از موزونات بگنجد .
ازهرى گويد : اهل شام خمر را « رساطون » گويند و ماوراء شام رساطون را نشناسند .
گويند كه رساطون لغت رومى است كه در شام نيز متداول شده است 4 .
وليد بن يزيد بن عبد الملك در اين معنى شعرى گفته است :
مىنوشيم رساطون ناب * از ظرف مرمرين بزرگ
( 1 ) . از
rosatum
( ،
I , Low
، 163 ) ، شرابى كه از راه شرح داده شده در اينجا به دست مىآيد .
دستور ديگر تهيهء آن را نك . ابن سينا ،
V
، 118 .
( 2 ) . گل ، نك . شمارهء 1072 . ظاهرا اين شراب نام خود را از واژهء « رز » ( گل سرخ ) گرفته است .
( 3 ) . كاسبرگ‌ها .
( 4 ) . قس . لسان العرب ،
VII
، 304 ؛ تاج العروس ،
V
، 142 .
464 . رصاص 1
464 . رصاص 1 - قلع
سلمه از فرّاء رويات كند كه « رصاص » به فتح « راء » در استعمال عرب بيش از آن است كه به كسر « راء » 2 .
ثعلب از ابن الاعرابى روايت كند كه عرب رصاص را صرفان 3 نيز گويند به حركت