الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٩

438 . دم الاخوين 1

438 . دم الاخوين 1

438 . دم الاخوين 1 - خون سياوشان

نزد داروگران به « قاطر » 2 و « ايدع » 3 مشهور است . به سريانى وردى دصيارى 4 ، به هندى پاندورت 5 ، به فارسى خون سياوشان 6 ناميده مىشود و مىگويند كاخون 7 . آن را به عربى عندم 8 و شيّان 9 مىنامند .

جالينوس : ارون 10 « درخت دم الاخوين » است . جالينوس [ آن را ] در قنطيون 11 نيز [ مىنامد ] .

[ دم الاخوين ] به هندى پاندورت 12 ناميده مىشود كه به معناى « خون پاندو » است و آن [ نزد هنديان ] يكى از بزرگان بود ، مانند « سياوش » نزد پارسيان .

ابو حنيفه : شيان « درخت دم الاخوين » است ، آن را ريزريز و خيس مىكنند 13 .

دم الاخوين ، صبر زرد و مرّ را از سقوطرا مىآورند .

( 1 ) . به عربى « خون دو برادر » . با اين نام صمغى سرخ رنگ را مشخص مىكنند كه از انواع گوناگون درختان تيره سوسن از جمله از .

Dracaena draco L .

( ابو منصور ، 263 ) ، يا

Dracaena Cinnabari Balf .

( ميمون ، 96 ؛

II , Low

، 199 ) ، يا

Calamus draco Willd .

( سراپيون ، 149 ) و جز اينها به دست مىآيد .

بخشى از اين عنوان در

Picture

، 120 درج شده است .

( 2 ) . قس . شمارهء 164 ، يادداشت 14 .

( 3 ) . الايدع ، قس .

Lane

، 2172 ( در عندم ) ؛ لسان العرب ،

VIII

، 412 .

( 4 ) . نسخهء الف : وردادصيادى ، نسخهء فارسى : وردا دمادى . بين نام‌هاى سريانى موجود در

II ) Low

، 199 ) ، اين نام نوشته نشده است . برطبق بر بهلول ، 20 667 ، شنگرف ( زنجفر ) چنين ناميده مىشود .

( 5 ) . نسخهء الف : بانورت ، بايد خواند پاندورت ، قس . الجماهر ، متن عربى ، 36 . بيرونى در آنجا توضيح مىدهد : پاندورت يعنى « خون پاندو » . پاندو قبيله‌اى است كه بين اعضاى آن و قبيله عموزاده‌هاى آنها به نام « كورو » جنگ‌هاى مشهور روى داد كه با كشتار از هر دو طرف نبرد پايان يافت .

( 6 ) . خون سياوشان . الجماهر ، 36 : به باور پارسيان اين گياه از خون بر زمين ريختهء سياوش پسر كيكاوس سبز شده است » ؛ قس .

I , Vullers

، 759 . « سياوش » نام قهرمان شاهنامهء فردوسى است .

( 7 ) . وقيل كاخون ( ؟ ) .

( 8 ) . العندم ، نك . شمارهء 737 .

( 9 ) . الشيان ، قس .

I , Dozy

، 812 ؛

II , Low

، 199 .

( 10 ) . ارون - يونانى كه معمولا به معناى گياه لوف عربى -

Arum italicum L .

است ( ديوسكوريد ،

II

، 166 ؛ ميمون ، 209 ) ، نك . شمارهء 956 .

( 11 ) . درقنطيون - يونانى نيز به معناى « ارون » است . در اينجا بار ديگر سوءتفاهم آشكار ديده مىشود كه احتمالا در منابع بيرونى وجود داشته و آن شايد به اين علت بروز كرده است :