الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١١

426 . دردار 1

( 1 ) . بيرونى در اينجا مىگويد كه اين « سرخ مرد » فارسى است ؛ در شمارهء 159 اشاره شده است كه يكى از انواع بقلهء يمانى را سرخ مرد مىنامند . برطبق محيط اعظم (

، 19 ) ، سرخ مرد را به هندى « لال ساگ » مىنامند و اين

Amaranthus paniculatus

يا

A . gangeticus

است (

Platts

، 946 ) . « دحداح » در ديگر مجموعه‌هاى قديمى داروشناسى ، نيز در فرهنگ‌هاى عربى نوشته نشده است . فرهنگ‌هاى امروزى آن را همچون

Crinum americanum L .

تعريف مىكنند ؛ عيسى ، 17 59 ؛ بدويان ، 1228 .

424 . دخنة مريم 1

اين ريشه‌هاى گياهى كوچك است كه نزديك سطح زمين [ مىرويد ] و دراز نمىشود .

[ دخنهء مريم ] را از آن سوى كوفه و صحراى عربستان مىآورند و آن در تركيب بخورهاى كودكان 2 وارد مىشود .

مىگويند كه اين بخور مريم است .

( 1 ) . در ديگر منابع نوشته نشده است . دخنه همان معناى « بخور » را دارد . احتمالا « دخنهء مريم » مترادف « بخور مريم » -

Cyclamen europaeum L .

است ؛ نك . شمارهء 135 .

( 2 ) . دخن الاطفال .

425 . دخن 1

جالينوس [ آن را ] قنخروس 2 [ ناميده است ] .

در ترجمهء اين البطريق [ گفته شده است ] كه دانهء موسوم به زيا 3 همان دخن يعنى جاورس است .

( 1 ) . برطبق ابو حنيفه ( 405 ) ؛

Lan

( 861 ) « دخن » هم‌ارز « جاورس » ( درست‌تر گاورس ) فارسى -

Panicum miliaceum L .

است ؛ سراپيون ، 161 ؛ غافقى ، 238 ؛ ميمون ، 70 ؛ عيسى ، 17 133 . نيز نك .

شمارهء 240 .

( 2 ) . نسخهء الف : فلنجروس ، نسخهء فارسى : فليخيروس ، احتمالا تحريف قنخروس ( ) ، ديوسكوريد ،

، 97 ؛ بر بهلول ، 18 - 4 1716 ؛

Low , pf .

، 101 .

( 3 ) . نسخه‌هاى الف و ب : زنا ، بايد خواند زيا - يونانى ، قس . بر بهلول ، 4 674 و 6 687 ؛ نسخهء پ : زنان .

426 . دردار 1

اين خوش‌سايه 2 است .

پولس : اين شجرة البقّ 3 است .