الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٥

377 . خطّاف 1

( 4 ) . حلمثا ، قس .

II , Low

، 230 .

( 5 ) . نطفثا ، قس .

II , Low

، 232 .

( 6 ) . نسخه‌هاى الف و پ : خيروع ، بايد خواند خيروج ، قس .

I , Vullers

، 770 ؛ نسخهء فارسى : خيرو و خيرى .

( 7 ) . نسخهء الف : اسقوس ، نسخهء فارسى : ايسيقوس ، بايد خواند ابسقوس يونانى ،

II , Low

، 230 .

( 8 ) . نسخه‌هاى الف و فارسى : الثال ، بايد خواند الثايا ، نك . يادداشت 2 .

( 9 ) . خبازى برى ، نك . شمارهء 369 .

( 10 ) . نك . يادداشت 8 .

( 11 ) . هشت دهان ، نك . شمارهء 1093 .

( 12 ) . زكى وليدى طوغان مىگويد كه اسد ترجمهء عربى ارسلان ( شير ) تركى است ؛

Picture

، 118 ، يادداشت 4 .

( 13 ) . خبو الخمى ( ؟ ) . ارسلان جاذب - حاجب كبير و سردار سلطان محمود غزنوى . ابو الفضل بيهقى در اثر مشهور خود ، تاريخ بيهقى از اين افسانه اصلا نام نمىبرد .

( 14 ) . * در

Picture

، 118 درج شده است .

( 15 ) . ابو حنيفهء 349 .

377 . خطّاف 1

377 . خطّاف 1 - پرستو

[ پرستو ] به رومى . . . 2 ، به سريانى سنونيثا 3 [ ناميده مىشود ] .

ديسقوريدس : اگر از ميان نخستين جوجه‌هاى [ پرستو ] 4 ، شكم يك جوجه را هنگام افزايش ماه بشكافيم ، دو سنگ‌ريزه در آن مىيابيم : يكى از آنها يكرنگ است و ديگرى رنگارنگ ؛ سومند است اگر آنها را در [ تكه‌اى ] از پوست گوساله يا بز كوهى به بازوى مصروع ببنديم .

ديوان الادب : عوّار 5 همان پرستو است . عوهق 6 [ پرستو ] كوهى است .

مىگويند كه عوهق همان شقرّاق 7 است . دربارهء پرستو و اخي 8 ( كه همان شقراق باشد ) گفته مىشود « بازىكننده با سايهء خود » 9 و « گيرنده سايهء خود » 10 . اين در مورد شقراق درست است نه در مورد پرستو .

( 1 ) .

Hirundo

؛ سراپيون ، 501 ؛ ابو منصور ، 187 . نيز قس . ابن سينا ، 770 .

( 2 ) . واژه‌اى نامفهوم - نسخهء الف : تنكس ، نسخهء فارسى : نبقس ، نسخهء پ مستكس مىخواند .

ديوسكوريد (

II

، 54 ) پرستو را خاليدونس يا مىنامد .