الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٠

372 . خوخ 1

ديوسكوريد ،

V

، 68 ، تفاله نقره ناميده مىشود .

( 3 ) . نسخهء الف : حراى سيما قس . بر بهلول ، 12 774 ؛ نسخهء فارسى : مرا با دسيما .

( 4 ) . قلميا - يونانى ، نك . شمارهء 859 .

( 5 ) . كيثه ، قس .

II , Vullers

، 932 .

( 6 ) . واژهء دوم روشن نيست : رفاقطي ، « رفا » از « روپا » - نقره ،

Platts

، 603 .

( 7 ) . خبث الذهب .

( 8 ) . نسخهء فارسى : بخته‌زر ، نسخهء الف : بجنه‌زو .

( 9 ) . نسخهء الف : سوزن شطى ، نسخهء فارسى : سورن‌بطى ، سورن - طلا ،

platts

، 697 .

371 . خبّة 1

371 . خبّة 1

در كتاب پولس [ گفته شده است كه اين ] « نجم » 2 است .

ابو حنيفه : فثّ 3 ، « خبه » نيز ناميده مىشود ؛ يك عرب گياهى را به نزدم آورد كه آن را فث مىپنداشت ، اما معلوم شد چيزى است كه به فارسى داس واش 4 ناميده مىشود .

دانه‌هاى بسيار باريك و ضعيف دارد و اين طهف 5 است نه فث .

( 1 ) .

Sisymbrium officinale Scop

( عيسى ، 6 170 ) يا

I , Dozy ) S . polyceraton

، 346 ) . نسخهء الف : بزر الخبه - « تخم خبه » .

( 2 ) . النجم ، بين ديگر معناها ، مترادف ثيل است ، نك . شمارهء 236 .

( 3 ) . الفث ، قس .

Lane

، 2337 .

( 4 ) . الداس واش .

( 5 ) . الطهف ، در فرهنگ‌هاى عربى قديم آن را با ذرة يكسان مىدانند ( لسان العرب ،

IX

، 224 ) ، اما ذرة - ارزن است ، نك . شمارهء 453 . برخى از مؤلفان امروزى طهف ( يا طهف ) را همچون

Milium nigricans Ruiz

تعريف مىكنند ؛ عيسى ، 6 119 ؛ بدويان ، 2298 .

372 . خوخ 1

372 . خوخ 1 - هلو

[ هلو ] به رومى دروقينى 2 ، به سريانى حزورابارساى 3 [ ناميده مىشود ] . يونانيان آن را به عنوان « ميوهء فارسى » 4 تعريف مىكنند . به بخارايى . . . 5 سداروك 6 [ ناميده مىشود ] كه به معناى « صد زردآلو » 7 است ، به [ زبان ] خوارزمى اشتاروك 8 است يعنى « هشت زردآلو » 9 .

رازى خوخ را . . . 10 فلينى ( ؟ ) مىنامد .

مسيح مىگويد : اين دياقن 11 است . [ هلويى ] كه گوشتش [ به آسانى ] از هسته جدا مىشود ، فلّيق 12 و آنكه جدا نمىشود لزّيق 13 [ ناميده مىشود ] .