الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٥

325 . حجر الناس 1

[ سنگ ] در پشت قورباغه‌هاى رود واله هند پديد مىآيد و در گزيدگى عقرب ، مار و [ ديگر ] جانوران زهردار سودمند است . اگر آن را روى سنگ بساييم ، مايعى سفيد رنگ از آن خارج مىشود . آن در تالاب‌هاى رود واله يافت مىشود .

( 1 ) . در ديگر منابع ذكر نمىشود .

( 2 ) . الزمرد ، نك . الجماهر ، 151 .

322 . حجر الاساكفة 1

322 . حجر الاساكفة 1 - « سنگ كفشدوزان »

اين سنگى است كه پير نمىشود 2 و در تورم زبان كوچك آشكارا سودبخش است .

( 1 ) .

I , Dozy ; Lapis calceolariorum

، 251 . برخىها آن را همچون زاج كه كفشدوزان به كار مىبرند (

Vitriol des cordonnieris

، نك . بيطار ، 604 ) تعريف مىكنند . اما در لغت‌نامه ( 39 ، ص 341 ) گفته مىشود كه « اين سنگى است كه كفشدوزان ابزار خود را با آن تيز مىكنند » .

( 2 ) . نسخهء الف : لا يشح ، نسخهء پ : لا يشنج ، بايد خواند لا يشيخ زيرا همان گونه كه لكلرك اشاره مىكند ، اين

ageratos

جالينوس است ( بيطار ، 604 در يادداشت ) ، - پير نشونده ، جاويد . در ابن سينا ( 298 ) ترجمهء نادرست : « سنگى كه شناور مىشود » و از همين‌جا نيز تعريف آن به عنوان سنگ پا .

323 . حجر الدم 1

323 . حجر الدم 1 - هماتيت

اين سنگ سرخ است . اگر با آن بينى را مالش دهيم ، همان آن خون دماغ را بند مىآورد . رنگش مايل به سفيدى است .

( 1 ) . ترجمهء مستقيم « سنگ خونى » ؛ قس . ديوسكوريد ،

V

، 107 ؛ الجماهر ، 204 ؛ ابن سينا ، 708 ؛ ميمون ، 369 . نيز نك . شمارهء 595 .

324 . حجر الجدرى 1

324 . حجر الجدرى 1

اين سنگى است كه رويش تكمه‌هاى بسيار شبيه آبله 2 است . ماليدن ساييدهء آن به آبله سودبخش است .

( 1 ) . در ديگر منابع ذكر نمىشود ؛ فقط در

I , Dozy

، 250 : « سنگى كه آبله را درمان مىكند » .

( 2 ) . الجدرى ، نك . ابن سينا ،

IV

، 129 .

325 . حجر الناس 1

325 . حجر الناس 1

زنى از دودمان مشهور بيمار شد و از شكمش حدود چهل و چهار تكه سنگ همراه