الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢١

291 . حب الصنوبر 1

ابن سينا ، 279 ؛ ميمون ، 156 .

( 2 ) . شجرة البطم ، نك . شمارهء 156 .

( 3 ) . خنجك ، قس . شمارهء 156 ، يادداشت 7 .

( 4 ) . كنبشك .

( 5 ) . كلنكور ، قس . شمارهء 156 ، يادداشت 12 .

( 6 ) . دهن القرطم ، نك . شمارهء 825 .

290 . حب النيل 1

به سريانى نيلن 2 و در يك نسخه نيل فلفل 3 است . آن را « قرطم هندى » 4 مىنامند .

اين دانه‌هاى سياه است ؛ بهترين آنها سنگين و صاف‌اند . گياه آنها شبيه لبلاب است ، دور درختى مىپيچد و دراز مىشود . گل‌هايش خاكسترى تيره‌اند به شكل گل‌هاى لبلاب و همين‌كه خورشيد طلوع مىكند ، خشك مىشوند . مردم بغداد آن را دمعة العاشق 5 مىنامند .

رازى : جانشين آن براى خارج كردن بلغم و سودا ، نصف وزن [ حب النيل ] از گوشت حنظل است .

( 1 ) .

Ipomoea hederacea Jacq .

؛ سراپيون ، 199 ؛ ابو منصور ، 141 ؛ ابن سينا ، 272 ؛ ميمون ، 159 ؛ عيسى ، 19 99 .

( 2 ) . سرنيلن ( ؟ ) ، اين عنوان تقريبا به‌طور كامل بار ديگر در شمارهء 1066 تكرار مىشود ؛ در آنجا :

بالسريانية ليلن ، ظاهرا « سر » در « سرنيلن » مخفف واژهء بالسريانية است .

( 3 ) . نيل فلفل .

( 4 ) . القرطم هندى .

( 5 ) . دمعة العاشق - « اشك عاشق » .

291 . حب الصنوبر 1

اين « جلوز » است . آنها [ ميوه‌هاى ] درشتىاند . در ميوه‌هاى ريزگسى و خورندگى وجود دارد ، آنها را « بادام صنوبر » 2 نيز مىنامند .

اطيوس : قضم قريش 3 همان « حب الصنوبر » است .

( 1 ) . ميوه

Pinus pinea L .

يا

Pinus cembra L .

؛ ابن سينا ، 274 ؛ ميمون ، 317 ؛ عيسى ، 17 140 ؛ نيز نك . شماره‌هاى 262 و 648 .