الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٥

276 . الجوز الرومى الجبلى 1

رنگ سفيد .

( 1 ) . ميوهء منج هندى .

Datura metel L .

يا منج معمولى -

Datura stramonium L .

؛ سراپيون ، 288 ؛ ابو منصور ، 112 ؛ ابن سينا ، 166 ؛ غافقى ، 218 ؛ ميمون ، 82 ؛

III , Low

، 359 ؛ نيز نك . شمارهء 1018 .

( 2 ) . ته‌توره ،

Platts

، 540 : دهتورا ؛

Dutt

، 298 :

dhutura

و

dhatur

.

275 . جوز 1

275 . جوز 1 - گردو

جالينوس مىگويد كه اين قاريا 2 ست .

در الحاوى [ گردو ] جوز العدّ 3 ناميده شده و مردم شام آن را فريس 4 مىنامند .

اهوازى مىگويد كه [ گردو ] به رومى قريون 5 ناميده مىشود . مىگويند كه درخت گردو هنگامى كه پير مىشود و به مرگ نزديك مىشود ، آن‌گاه يك سال پيش از اين ، صمغى سرخ رنگ شبيه مرجان از آن خارج مىشود .

ابو حنيفه : خسف 6 به گويش مردم شحر به معناى « گردو » است .

اوريباسيوس : درخت گردو قاريه باسلقا 7 ست .

ابن ماسويه : جانشين گردو نصف وزنش از حبة الخضراء 8 است .

( 1 ) .

Juglans regial L .

؛ ديوسكوريد ،

I

، 140 ؛ سراپيون ، 337 ؛ ابو منصور ، 106 ؛ ابن سينا ، 137 ؛ غافقى ، 197 ؛ ميمون ، 82 . « جوز » از « گوز » فارسى است ،

I , Vullers

، 538 ؛

Lane

، 485 .

( 2 ) . قاريا يونانى .

( 3 ) . جوز العدّ « گردو مغزدار » ؟

( 4 ) . فريس .

( 5 ) . نسخهء الف : قريدى ، بايد خواند قريون يونانى .

( 6 ) . الخسف ، قس . ابو حنيفه ، 360 ؛

Lane

، 739 .

( 7 ) . قاريه باسلقا - يونانى ، ديوسكوريد ،

I

، 140 .

( 8 ) . نك . شمارهء 289 .

276 . الجوز الرومى الجبلى 1

276 . الجوز الرومى الجبلى 1

برگ [ اين درخت ] پهن است ، پهن‌تر از برگ [ نوع ] بستانى ، مزه‌اش تندتر است ، ميوه‌اش كوچك‌تر از [ نوع ] بستانى اما مؤثرتر است .

( 1 ) . پيش از عنوان نوشته شده است : « ديسقوريدس » ، لكن اين سخنان در متن ديوسكوريد (

I

، 140 ) وجود ندارد . ظاهرا متن تحريف شده است .