الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٢

259 . جفت البلّوط 1

ابن سينا ، 152 ؛ غافقى ، 208 ؛ ميمون ، 72 .

( 2 ) . نسخهء فارسى : قوليون ، بايد خواند فوليون - يونانى ، ديوسكوريد ،

III

، 105 .

( 3 ) . از انواع تره‌هاست .

( 4 ) . نمىرويد .

( 5 ) . نك . ديوسكوريد ،

III

، 105 .

( 6 ) . سعتر ، نك . شمارهء 639 . چنين قياسى در ديوسكوريد وجود ندارد .

( 7 ) . جعده كوچك -

Teucrium Polium L .

، جعده بزرگ -

Teucrium capitatum L .

؛ غافقى ، 208 .

( 8 ) . پرسياوشان ، نك . شمارهء 139 .

( 9 ) . شعر الجبار ، نك . شمارهء 609 .

( 10 ) . ابو حنيفه ، 168 .

( 11 ) . عظلم ، نك . شمارهء 713 .

( 12 ) . اذخر ، نك . شمارهء 22 .

258 . جفت آفريد 1

258 . جفت آفريد 1

صهاربخت گويد كه « جفت آفريد » به سير 2 مشابهت دارد و طايفه‌اى گفته‌اند به بادام 3 ماند . آن را سرها شكافته باشد و از هم گشاده بود .

( 1 ) .

Androsace Tourn

؛ غافقى ، 220 . برخىها مىپندارند كه اين بيخ ثعلب برگ‌پهن -

Orchis latifolia L .

است ؛ ابن سينا ، 150 .

( 2 ) . سير ، نك . شمارهء 234 .

( 3 ) . بادام ، نك . شمارهء 953 .

259 . جفت البلّوط 1

259 . جفت البلّوط 1

پوست بلوط را گويند كه در ميانهء او باشد .

جالينوس گويد : جمله اجزاى درخت قابض است و پوستى كه در ميانهء چوب بلوط و پوست او بود در قوت قبض زيادت باشد و او را « جفت بلوط » گويند .

( 1 ) . در سراپيون ، 193 ؛ ميمون ، 83 ؛ بيطار ، 493 نيز ذكر مىشود .

( 2 ) . متن در اينجا تحريف شده است . همين‌جا در ديوسكوريد ،

I

، 133 چنين گفته مىشود : كلها قابض و اشد ما فيها قبضا القشر الرقيق الذى فى ما بين قشر الساق و الساق و ايضا قشر الباطن من البلوط « همهء