الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٨

60 . اشترغاز 1

غذاى شتر تعبير و تفسير مىكنند ، غافقى ، 36 . تعريف دقيق اين گياه در كتاب‌ها وجود ندارد . برخىها مىپندارند كه اشترغاز -

Ferula assa dulcis

( غافقى ، 36 ) يا

Ferula assa foetida L .

( عيسى ، 8 82 ) است . برخى ديگر آن را

Fegonia cretica L .

مىدانند ( ابن سينا ، 23 ) . در ترجمهء لاتينى قانون ابن سينا ، « اشترغاز » را بر مبناى ديوسكوريد با عنوان

Magydaris lilbyca

آورده‌اند ؛ نك . غافقى ، 36 ، ص 120 ؛ ابن بيطار ، 84 .

( 2 ) . الحنزاب . ابو حنيفه اين گياه را چنين توصيف مىكند : « . . . برگ‌هاى پهن و ساقه زيرزمينى به رنگ سفيد شبيه ساقهء زيرزمينى ترب دارد . مردم آن را [ خام ] مىخورند و مىپزند . . . برخىها مىگويند كه اين هويج وحشى است ، آن بسيار شيرين است » ؛ ابو حنيفه ، 228 ، نيز نك .

Lane

، 559 ، 656 . اين گياه در عيسى ، 7 75

Emex spinosus L .

است .

( 3 ) . نسخهء فارسى : و در كتاب ممالك و مسالك آورده است كه نبات او در ريگ‌هاء راه مرو بسيار باشد و از آن موضع او را به اطراف برند . در كتاب مسالك الممالك الاصطخرى

I , BGA )

، ص 263 ) گفته شده است : و فى مفازتهم يكون الاشترغاز الذى يحمل الى سائر الدنيا « در بيابان‌هاى آنها اشترغاز است كه به ديگر [ سرزمين‌هاى ] جهان مىبرند » .

( 4 ) . يا ترد - هشّ .

( 5 ) . القلايا جمع القلية .

( 6 ) . نسخهء الف : للتخليل ، نسخهء فارسى : از جهت تجربه را .

( 7 ) . محروث ، معمولا اين نام ريشه .

Ferula assa foetida L

است ، نك . شمارهء 974 . از آغاز عنوان تا اين‌جاى متن از كازرونى ( 52 الف ) آورده شده است .

( 8 ) . الانجدان الطيب .

( 9 ) . كز انگدان خوش - ريشه انگدان معطر . نسخهء پ : انكدان خوش .

( 10 ) . نسخهء الف : ستى هنكفار ، اين نام بار ديگر در شمارهء 974 به صورت « متن هنكفار » تكرار مىشود .

وانگهى معناى واژه نخست روشن نشده است . احتمالا اين واژه ستى جمع سته به معناى « ريشه » باشد .

اسلانف ، 38 ؛ هنك - انگدان است ،

Platts

، 1238 .

( 11 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : راز بايد خواند ران . قس .

II , Vullers

، 11 .

( 12 ) . كما قس .

II , Vullers

، 881 .

( 13 ) . الحلتيت - صمغ انگدان ؛ نك . شمارهء 344 .

( 14 ) . نسخهء الف : واژهء ناخواناست : التلى ؛ همان‌جا در حاشيه به صورت التميمى اصلاح شده است .

شايد ابو عبد الله محمد بن احمد بن سعيد التميمى المقدسى مؤلف كتاب داروهاى ساده باشد كه در نيمهء دوم سدهء دهم مىزيست ؛ سارتون ،

I

، 679 ؛ اعلام ،

VI

، 203 . نسخهء پ : ابو محمد التّبّتى .

( 15 ) . نك . ابو حنيفه ، 228 .