الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٩

42 . اسقولوفندريون 1

( 3 ) . نسخهء الف : خندريوس ، نسخهء فارسى : خندروس ، نسخهء پ : خمدريوس - يونانى يعنى اسقورديون معمولى ، ديوسكوريد ،

III

، 106 : كمادريوس . نك . شمارهء 917 .

( 4 ) . البيصيلا ،

I , Dozy

، 92 : بصيلة -

echalote

و اين

Allium ascalonicum L .

است .

( 5 ) . كراث الكرم ترجمهء مستقيم آن « تره‌تاك » از يونانى است . اما بيرونى در شمارهء 895 مىگويد كه « امفولوبراسيون » نام يونانى « ترهء وحشى » است . به اين ترتيب ، نتيجه مىشود كه « كراث الكرم » -

Allium ampeloprasum L .

يعنى « ترهء وحشى » است . ميمون ( 198 ) « الكراث النبطى » را چنين تعريف كرده است .

( 6 ) . نسخهء الف : سقاداياس بايد خواند سقارداياس از . نك . يادداشت 1 ؛ نسخهء فارسى :

اسقاريراس .

( 7 ) . نسخهء الف : ثوم كراثى ، نسخهء فارسى : سيريست كه به « گندنا » مشابهت دارد .

( 8 ) . نسخهء الف : زايدتد بايد خواند زائدتان ( نسخهء پ ) . اين سخنان بيرونى گواه آشنايىاش با دستور زبان يونانى است . قس . با اظهارات مشابه بيرونى در اثر اوليه‌اش به نام تحديد نهايات الاماكن ( 85 ) .

( 9 ) . نسخهء الف : سقرديوسون ، نسخهء فارسى : اسكرديوسن .

( 10 ) . ثوم الحية ، از نظر وجه تسميه با يونانى كه به عنوان پياز پيروزى -

Allium victoriale L .

تعريف مىشود ، مطابقت دارد ؛ ميمون ، 282 .

( 11 ) . بصل الزيز ، نك . شمارهء 518 .

( 12 ) . ديوسير . ظاهرا ، بيرونى در اينجا مىخواهد بگويد كه بين ثوم الحية عربى و ديوسير فارسى پيوند معناشناختى وجود دارد .

( 13 ) . الحيصل و همين‌گونه است در نسخهء فارسى كه توضيح مىدهد كه اين « باتنكان » ( بادنجان ) است . نسخهء الف : الحنصل ، نسخهء پ : الجنصل .

42 . اسقولوفندريون 1

يا اسقوروفندريون يعنى با « را » و « لام » [ نوشته مىشود ] .

آن‌گونه كه صهاربخت توضيح مىدهد ، اين ريشه « كبر رومى » است .

ابو معاذ مىپندارد كه اين پياز دريايى است و اين را به نقل از اقرابادين سابور 2 حكايت كرده است .

رازى در الحاوى مىگويد : « من در ثبت الاسماء يافتم كه اين پياز دريايى است » .

( 1 ) . -

Scolopendrium vulgaris SW .

؛ ميمون ، 275 ؛ عيسى ، 24 164 ؛ يا

Ceterach