الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

13 . اترج و اترنج 1

مىشود .

ابن رومى مىگويد :

به درخت اترج مانى كه دل‌پسند است هم‌زمان * هم ميوه و هم گل ، دل‌پسند است شاخه‌ها و برگ‌هايش

ابو القاسم دينورى مىگويد :

اترج مشكبوى * همچون عروسك زراندود

در كنار نارنج گرد * همانند گويى از سفن 13 زرد

ابو العباس مىگويد :

يا نمىبيند اترج‌هاى چيده شده براى ما را * صف اندر صف همانند آدميان به زانو درآمده

جنگجويان و اسبانشان گويى * منظرهء لاك‌پشت‌هاى ساخته از زر دارند

ابن طباطبا مىگويد :

اترجى كه برايت آورده‌اند همچون سكهء زر * مپذير و اگر دلشادى

نخواه اترج را زيرا * مىبينم وارونه‌اش « كوچ كرده‌اى » است 14

در شوش 15 اهواز ماده‌اى خوش‌بو براى بو كردن 16 ، مشهور به پنج انگشت وجود دارد .

اين اترج خشك شده و پرچين و چروك 17 شبيه كف دست و انگشتان است . بوى بسيار تندى دارد و آن را به هر جا كه ممكن است مىبرند .

ابو طالب رقى 18 مىگويد :

از برون زرد است و از درون سفيد * خداى آسمان‌هاش در [ چنين ] كمال آفريده است

به كف دست دلداده خسته دورافتاده * ماند كه مىشمرد روزهاى درد و رنج را

بديهى مىگويد :

اترج زرد زيباى 19 ما * چنان آراسته خود را نزد دوستان كه گويى

دست‌هاى زرين نشان دهد سبدى 20 * از گوهرها را همگى خميده‌اند ( ؟ )