انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٦

[ در تقرير آنكه تن به جان زنده است ]

1062 كرد تو كردار حق باشد يقين * حمد تو گويد هميشه كفر و دين

اين جهان و آن جهان در حكم تو * زنده از نورت بود سفل و علو

زان نگويم آن‌چنان‌كه هست من * تا نيفتد فتنه در اهل زمن

1065 لقمه بازان نگنجد بىگمان * در دهان و حلق صعوه « 1 » نيك دان

گر دهى در حال حلقش بر درد * كى دهد آن را به وى اهل خرد

سر خاصان را چه گويم با عوام * چون پرد بر اوج مرغ بسته دام

1068 كى چو رستم حمله آرد پير زال * كى بود محجوب حق را حال و قال « 2 »

قال و حال آن شاه را باشد فحسب * كى رسد آن سر به كس از جهد و كسب

علم مردان خود عطايى بوده است * بر ملايك زانشان افزوده است

1071 ساجد آدم شده جمله ملك * گرچه هريك بود پران بر فلك

زنده و پرنور جمله گرد عرش * پاك از آثام « 3 » و از ظلمات فرش

با چنين رتبت شد آدم شاهشان * وصل آدم بد ز جان دلخواهشان

1074 از سجود آدم افزون‌تر شدند * جملگان بر عَرش بالا بر شدند

علم نو حاصل شد از تدريس او * گشته انور جمله از تقديس او

در دل آدم خدا بوده مقيم * از محبت گشته آدم را نديم

1077 هر دو يك گشته ز فرط امتزاج * همچو آب و باده در ظرف زجاج

در نمكسارش شده كلى نمك * يك شده رفته ازيشان لى و لك

شرح آن وحدت نيايد در زبان * پس ببندم از بيانش من دهان

1080 چون ره مردان سپردى باسزا * آن سزا را وصل حق باشد جزا

جان چون قطره چو شد در بحر هو * گشت قطره بحر بىجسم و سبو

بىخودى زان پس خداوندى كنى * كوه هستى و منى را بركنى

1083 دستگير خلق گردى در جهان * قايم از تو آشكار و هم نهان

ظاهر و باطن غلامت در « 4 » دو كون * جمله را از تو رسد هم نصر و عون

قوت « 5 » قوّت دايم از جودت رسد * با همه خلق جهان از نيك و بد

1086 جمله را باشى چو روح اندر بدن * هر يكى از تو برد صد نوع فن

( 1 ) - صعوه : گنجشك ، پرنده كوچك ( 2 ) - مج : قال و حال ( 3 ) - آثام : ج اثم : گناه ( 4 ) - مج : هر ( 5 ) - مج : قوت و قوّت