انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٥١

[ در بيان آنكه سير و اصل در وصال و شناخت خداست ]

ذره‌اى كان سو پرد صد خور ازو * هر دمى پيدا كند الطاف هو

963 اين خور آنجا از سها « 1 » كمتر بود * بل برِ آن نور اين ابتر بود

خوار باشد پيش آن خور آفتاب * گر ز مايى سر از اين تابش متاب

تا ز تاب ما برى نورى عجب * كان نتابيده است از ترك و عرب

966 تا روان گردى سوى ما چون روان * بىسر و بىپا در آن صحرا دوان

كاندر آن صحرا نه پا گنجد نه سر * و اندر آن خانه نه سقف است و نه در

نور باقى منبع آب حيات * آن حياتى كاندرو نبود ممات

969 مات در شطرنج تن زان شه رسد * اندرين نطع جهان بر نيك و بد

ليك آن حى را حيات بىحد است * اين حيات و اين ممات آنجا سد است

چونكه جفت اين حيات آمد ممات * جوى آن حى را كه شد جفتش حيات

972 آن ولى باشد كه جفت او شود * زندگى جان او از هو بود

زنده باشد از خدا نه از جسم و جان * زانكه شد جفت حيات جاودان

جفتئى نه كه دو باشد در وفاق « 2 » * بل دوى از وى شود يكتا و طاق

975 از جهات « 3 » اندر حيات است او روان * سرمد و باقى مخلد در جنان

گر بدين سِر ره برى بس ره بُرى « 4 » * باده باقى از آن ساقى خورى

جزو جانت كل شود بىهست خود * دايم از خوبى خود سرمست خود

978 كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ « 5 » سير تو * گردد و نبود وجودى غير تو

عاشق و معشوق و عشقت يك شود * اين عدد در حرف و در اسما بود

بىچهار و پنج و شش واحد شوى * خودبخود جوينده و واجد شوى

981 اين سخن هادى است سوى مهتدى * يك شود زين مقتدا و مقتدى

زانكه فعل هر دو يك آمد به ساز * چون ركوع و چون سجود اندر نماز

پس مريد راست باشد عين شيخ * زانكه زين او بود از زين شيخ

984 چون مى نابى كه باشد در دو خم * هر دو را يك دان مشو زين نكته گم

گر ازين سِر گم نگردى سَر شوى * بر مهان و بر سران سرور شوى

ور تو گم گردى ازين سر دم شوى * كى درون چشم سر مردم شوى

987 مردم چشم است بينا در جهان * كى بود دُم را نظر بر اين و آن

( 1 ) - سها : ستاره‌اى كم‌نور در دب اصغر ( 2 ) - مج : وثاق ( 3 ) - مج : حيات ( 4 ) - پس رهبرى ( 5 ) - ى 29 س 55 ( الرحمن )