انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٧

[ در بيان آنكه آنچه از شيخ و اصل حاصل شود به طاعات حاصل نشود ]

648 طاعت و تقوى اگرچه رهبر است * صحبت مرد خدا زان بهتر است

نى نبى فرمود اين را با على * گر همىخواهى كه گردد دل جلى

ديگران مشغول طاعتها شوند * بهر طاعت سوى مسجدها دوند « 1 »

651 تو برو هين صحبت عاقل گزين * تا فزايى بر « 2 » همه در علم و دين

بود مقصودش ز عاقل خاص حق * كاندرو بيش از همه است اخلاص حق

زانكه بهتر را گزيد از عقل او * كرد ز ادنى سوى اعلى نقل او

654 عاقل آن باشد كه او از بهر خود * كار بهتر را گزيند از رشد

پس بود عاقل يقين مرد خدا * كو گذشت از اسفل و شد بر علا

يافت آن را كز همه بالاترست * بر همه عالم « 3 » چنين كس سرورست

657 پس يقين شد صحبت مرد خدا * سر طاعتهاست شو جويان ورا

تا شوى افزون ز جمله در وصال * عاقبت گردى تو خاص ذو الجلال

از نوافل نى نكاح است اختيار * با ولى بودن دو صد چندان شمار

660 چون بدان معنى شد اين گفتت قبول * هم برين « 4 » معنى بنه سر اى فضول

فايده اين دان كه صد چندان بود * سر كشيدن زين سخن خذلان بود

رو مزن طعنه برين دعوى ما * هست انكارت درين عين خطا

663 بودنت مشغول با امر نكاح * هست بهتر از نوافل در صلاح

زانك از آن امّت فزايد در جهان * تا كه طاعتها كنند از عين جان

ممكن است اينكه شود برعكس آن * ترك طاعتها كنند آن امتان

666 ز احتمال بندگى شد آن گزين * ورنه چه نسبت بود اين را بدين

چونكه بر طاعت نكاح زن فزود * در شريعت بىگمان اين به نمود

كمتر و بهتر چه باشد اى فلان * وصف آن رحمت نگنجد در بيان

669 كه برى از مرد حق اندر لقا * قدر آن را كس نداند جز خدا

مىرسد از مرد حق ديدار جود * اين‌چنين جود است جود آن وجود

پس لقاى او بود جان را منى * جوى او را تا رسى در منتها

672 نى كه موسى خضر را جستى به جان * از خدا با صد دعا روز و شبان

تا رسد او را ز ديدار خضر * كشف‌هاى نونو و انوار « 5 » سر

( 1 ) - مج : روند ( 2 ) - مج : در ( 3 ) - مج : عالى ( 4 ) - مج : درين ( 5 ) - مج : اسرار