انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧

[ در بيان پائين آوردن سخن عظيم توسط شيخ كامل و در قرآن مجيد توسط خداوند و گرفتن عهد از خلايق در روز الست ]

اندكى مىگويم از علم نهان * زانكه بحر علم را نبود كران

گر به قدر علم خود من گفتمى * كى كسى بردى از آن يم شبنمى

453 دان كه « 1 » علم من نغول « 2 » است و بلند * كى رسد آنجا عقول چون كمند

خود كمند خلق را پيداست حد * تا به چرخ هفتمين آن « 3 » كى رسد

آن بلندى و علو را كس نديد * كى شود بر غير بينا آن پديد

456 كى رسد آنجا كسى با جهد تن * جز مگر دستش بگيرد ذو المنن

سوى بالا بركشد از « 4 » جذب خود * وارهاند مر ورا از نيك و بد

در جهانى كاندرو اضداد نيست * وحدت محض آمد و اعداد نيست

459 سرد و گرم و زير و بالا سوى سوست * آنك ازين‌ها شد برون و اصل به هوست

شرح آن حالت نگنجد در زبان * پس فروبندم ازين گفتن دهان

جبرئيلى كوست بالاى ملك * زير پاى « 5 » اوست اطباق فلك

462 نيست دستورى كه پويد بيشتر * از مقام خود به سوى پيشتر

لو دنوت لاحترقت گفت او * چونكه مىشد با پيمبر سوى هو

ماند واپس مصطفى را گفت هين * از تو زيبد پيش رفتن بعد ازين

465 زانكه تا اينجاست « 6 » دستورى مرا * بيش نتوانم نهادن پيش پا

چونكه روح القدس را نبود مجال * سوى آن درگاه و قرب ذو الجلال

كى رسند آنجا نفوس مانده خام * خاصه بسته جمله چون مرغان به دام

468 پس به قدر هركسى گويم سخن * زان كه نتوان رفت دريم بىسفن

همچنين فرمود يزدان مجيد * در كلام خويش بشنو اى وحيد

گفت قرآن پيش خلق ار بىحد است * پيش بحر علم من چون ابجد است

471 تا بيابى ز ابجد اندر علم راه * تا شود از جهل علم ما پناه « 7 »

گر ازينجا كه منم سر آمدى * كى بدى از كس و يا برآمدى

هيچ عقلى ره نبردى سوى آن « 8 » * بىفوايد ماندندى زين بيان

474 گرچه گفت ماست اين دانيد ليك * از بر ما تا بدين راهى است نيك

در حقيقت اين سخن آن شماست * زانكه اين احوال در جان شماست

( 1 ) - مج : زانكه ( 2 ) - نغول : گود ، گودال ، عميق ( 3 ) - مج : اوكى ( 4 ) - مج : آن ( 5 ) - مج : زير پر ( 6 ) - مج : آنجا ( 7 ) - مج : اين بيت را ندارد ( 8 ) - مج : من