انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥

[ در بيان پائين آوردن سخن عظيم توسط شيخ كامل و در قرآن مجيد توسط خداوند و گرفتن عهد از خلايق در روز الست ]

ليك هم بر قدر عقل مردمان * مىكنم از لطف و از رحمت بيان

402 تا ازين گفتار از آن بويى برند * بعد بو زان خوان جان نعمت خورند

نعمتى كان نعمت از نقمت برى است * هركه اين نعمت گزيند آن سرى است « 1 »

راز را آوردم از بالا به پست * تا درآيد مر ترا آسان به دست

405 همچو قرآن كه فرود آورد حق * تا بريم از وى چو طفلان ما سبق

قدر فهم ما فرود آمد سخن * تا برد در بحر ما را چون سفن

در نبى فرمود نزلنا خدا * ذكر را تنزيل كرديم از علا

408 همچو حبلش در جهان آويختيم * بر شما از لطف رحمت « 2 » ريختيم

تا قوى گيريد جمله حبل را * تا نبيند « 3 » ديدتان آن فضل را

تا از آنجا كآمديد آنجا رويد * سوى آن دريا چو جو راجع شويد

411 اندر آن دريا مثال ماهيان * جان‌هاتان بوده « 4 » بىتن‌ها روان

جمله مىخورديد نعمتهاى حق * بىدهان و كام و بىخوان و طبق « 5 »

چون ندا آمد به جانها از خدا * نى كه من هستم خداوند شما

414 در جواب حق بلى گفته همه * در يمش دُرّ بلى سفته همه

ليك چون يكسان نبود آن گفت‌ها * كردشان از همدگر يزدان جدا

پس بفرمود اهْبِطُوا مِنْها رويد * زين جهان نور در ظلمت شويد

417 تا بلىهاى شما گردد عيان * در قوالب در جهان خاكدان

آن بلىها چون همه يكسان نبود * پس جدا كردن ز هم لازم نمود

حيف بودى نقد و قلب ناسزا * هر دو يكسان بگذرندى در بها

420 زين سبب اندر جهان امتحان * آمدند آن جان‌ها از لامكان

تا كه نقد هريكى پيدا شود * يك به قدر اعلا و يك ادنى شود

يك بلى را از وفا باشد شعار « 6 » * يك بلى را از جفا گردد دثار « 7 »

423 پس جهان باشد محك اين هر دو را * تا كه گردد قلب و نقد از هم جدا

يك رود در پست و يك بالا بر اوج * بىعدد در هر مقامى فوج‌فوج

هر يكى را لايقش قدر و بها * از به دو از نيك و از درد و صفا

( 1 ) - مج : گريست ( 2 ) - مج : و رحمت ( 3 ) - مج : ببيند ( 4 ) - مج : بود ( 5 ) - مج : خوان طبق ( 6 ) - شعار : لباس زير ( 7 ) - دثار : لباس رو