انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٦

[ در بيان آنكه اولياى حق در نام حق حق را ديده‌اند . . . ]

تا ز نامش خوب و فرخنده شوى * همچو مهر و ماه رخشنده شوى

هرچه گويم من به نام پاك او * نور گيرد زان سخن « 1 » سفل و علو

33 جانهاى مرده دل زنده شوند * در بهشت خلد پاينده شوند

مردگان را نام حق بخشد حيات * آن حياتى كز پيش نبود ممات

هركه شد بر نام حق عاشق ز جان * صادق و بيدار باشد در جهان

36 وانكه نبود عاشق او بر نام حق * ماند او محروم از انعام حق

غير نام حق مجو چيزى دگر * تا ببينى بىحجابش اى پسر

بينى از نامش جهان روح را * آشكارا فاتح و مفتوح را

39 چونكه حق از نام خود نبود جدا * دايماً مىجوى در نامش ورا

تا رسى از نام حق در حق يقين * از دل و جان نام حق را مىگزين

چونكه نامش حصن جان تو شود * هر دو عالم دان كه آن تو شود

42 هم شود در تو روان نورى كزان * زنده مانى در دو عالم جاودان

بينى اندر نام حق را بىغلط * آن‌چنان‌كه آب را در بحر و شط

نى كه دانا زير هر لفظى عيان * بيند او چون بنگرد معنى آن

45 ليك نادان را از آن لفظ گزين * ره نباشد جانب معنى يقين

لفظ را خواند نبيند اندر آن * تحت هر لفظى چه علم است و بيان

عكس او دانا ببيند در زمان * چونكه خواند حرفها معنى آن

48 همچنين در نام حق مرد خدا * بيند اندر عين نام اللّه را

ذكر از مذكور چون نامد جدا * پس تو اندر ذكر بين مذكور را

آن‌چنان‌كه بينى اندر جسم جان * بين مسمى را ز اسم حق چنان

51 اسم چون جسم و مسمى اندرو * همچو ظرفى كان بود پرآب جو

ليك اسماى دگر نبود چنين * كى خورى از نام تين « 2 » تين اى متين « 3 »

نام گندم باشد از گندم جدا * كى ز نام نان شوى سير اى گدا

54 جمله اسما غير اسماى خدا * از مسمى دور باشند و جدا

پس بود مخصوص نام حق بدين * غير نام حق نباشد اين‌چنين

هست اين مخصوص در نام خدا * گرچه نبود هيچ شىء از حق جدا

57 جمله عالم دانه‌اى در كف حق * هست ازو شد زو همىگيرد سبق

( 1 ) - مج : در زمان ( 2 ) - تين : انجير ( 3 ) - مج : گزين