انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٩

فهرست مندرجات

در تفسير : ما وسعنى سمايى و لا ارضى الا وسعنى قلب عبد المؤمن 263

انبيا و اوليا ميزان خشم و رحمت خداوند هستند 265

ارتباط طالب با ولى و اصل 265

در بيان آنكه مريد بايد كه سخن شيخ را سخن خدا داند 267

در تفسير آيت : وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ 268

در تقرير اينكه عدل اول بر خود بايد كردن 271

پاك كردن هركس منوط به پاكى اصل اوست 271

حق تعالى آفتاب و ماه و ستارگان را آفريد جهت . . . 275

ولى اى باشد در دنيا توانگر و باز ولى اى درويش 283

تمناى موسى از خدا جهت رويت دور مصطفى ( ص ) 285

از اوليا كسى بو برد كه نور اوليا درو باشد 289

در تفسير حديث : رب زدنى تحيرا 293

در بيان آنكه رهروان و سالكان را قرب به حق يكسان نيست 299

در بيان اين آيه : وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ . . . 301

در بيان خاصيت جان 303

در بيان سخن گفتن حق تعالى از ميان درخت 307

در پرورش دين 310

در بيان آنكه ترك دنيا معنوى است نه مادى 315