انتها نامه ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٨

فهرست مندرجات

طالبى كه از خود فنا شد ، بنده نماند ، خدا ماند و همه كارهايش از خدا باشد 190

مثال خلق مثال نى است ، نى پرشكر مؤمن و نى خالى حيوان 201

آدمى از حق پر است و به همين دليل او را نمىبيند 201

اگر قال را اعتبارى است به‌هرحال است 203

در بيان آنكه شعر اوليا تفسير قرآن است 206

در تقرير آنكه صحبت اوليا حال تو را مبدل كند 207

در بيان اينكه ازين خودى بايد مردن و در تفسير حديث : الناس نيام . . . 208

هرچه اول نبود نيست خواهد شد از جمله زمين و آسمان و ما فيها 211

در تفسير حديث : نوم العالم خير من عباده الجاهل 214

در بيان احوال مولانا جلال الدين ، و بحثى در سماع 219

در تفسير حديث : اوليايى تحت قبابى لا يعرفهم غيرى 222

تا اين عالم موجود است حق تعالى را ولى و اصل موجود است 224

حق تعالى جوينده را محروم نمىكند 225

خداوند انبيا را فرستاد تا نعم داده شده به خلق باقى بماند 231

انبيا و اوليا عين ذكر هستند كه فرمود : انا نحن نزلنا الذكر 231

حق تعالى همه اشياء را خلق كرد و بر آنها محيط است 236

خداوند از كسى دور و جدا نيست 236

در بيان احوال طالب 238

رتبت در آدمى دانش است و آن معرفت خداست 240

در تفسير : انى جاعل فى الارض خليفه 242

در بيان آنكه خوشىهاى عالم با ناخوشى آميخته است 246

چون در خود طلب و عشق خدا بينى آن را از خود مدان از حق دان 248

روز قيامت حق تعالى اعمال را مجسم مىكند 249

در بيان اين خبر : سبقت رحمتى غضبى 251

در تقرير اين حديث : ان لله تعالى عبادا اذا نظروا الى عباده . . . 251

آدمى به هرچه مشغول شود رنگ آن را مىگيرد 254

در بيان آنكه حق تعالى تن آدمى را از چهار عنصر آفريد و . . . 258

پند انبيا و اوليا در طوفان اين دنيا چون كشتى نوح است 261